Οι μυστικοί συμβολισμοί του αριθμού 7...

από την Γεωργία Τσιώρου

Σύμπτωση επαναλαμβανόμενη παύει να είναι σύμπτωση. Και στην περίπτωση του αριθμού 7 είναι πολλές... οι ιστορικές αναφορές.
- Από τα 7 θαύματα του κόσμου, 4 βρίσκονταν στην Αρχαία Ελλάδα και 3 εκτός. Οι αριθμοί 3 και 4 είχαν επίσης συμβολική σημασία για τους Έλληνες.

- Οι Αρχαίοι Έλληνες χώριζαν τους ωκεανούς του κόσμου σε 7 θάλασσες: Το Αιγαίο, τη Μεσόγειο, την Αδριατική, τη Μαύρη, την Ερυθρά, την Κασπία και τον Περσικό Κόλπο.

- Οι Πυθαγόρειοι θεωρούσαν το 7 τέλειο αριθμό γιατί είναι το άθροισμα του 3 και του 4 που αντιστοιχούν στα τέλεια σχήματα, τρίγωνο και τετράγωνο.

- Οι Αρχαίοι Έλληνες αναγνώριζαν το 7 ως μυστηριώδη αριθμό για τις γεωμετρικές του ιδιότητες, π.χ. 7 σημεία δεν μπορούν να δημιουργήσουν συμμετρία σε ένα κύκλο!

- Ο Φιλοκτήτης έπλευσε με 7 πάνοπλα καράβια στην Τροία με σκοπό να υπερασπιστεί τους Έλληνες κατά τον Τρωικό πόλεμο.

- Η τραγωδία του Αισχύλου Επτά επί Θήβας εξιστορεί την εκστρατεία των 7 Ελλήνων βασιλιάδων κατά τις Θήβας, της Πόλης των 7 Πηλών!

- Τα μέταλλα που γνώριζαν στην Αρχαιότητα ήταν 7: Χρυσός, χαλκός, μόλυβδος, κασσίτερος, υδράργυρος, ασήμι, σίδηρος. Σε αυτά βασίστηκε η εξέλιξη του Πολιτισμού!

- Το 7 στην Αρχαιότητα! Στην Αρχαία Σπάρτη η εκπαίδευση των αγοριών ξεκινούσε από την ηλικία των 7 ετών!

* Οι 7 πλανήτες που ήταν γνωστοί στην αρχαιότητα ήταν οι: Ερμής, Αφροδίτη, Άρης, Δίας, Κρόνος, Ήλιος και Σελήνη.

* Σύμφωνα με τον Όμηρο, ο Απόλλωνας είχε 7 αγέλες βοδιών.

* Στην Αρχαία Αίγυπτο ένα από τα πρώτα μετεωρολογικά συστήματα περιέγραφε 7 διαφορετικά κλίματα, χωρίζοντας τον κόσμο σε μετεωρολογικές ζώνες.

- Οι Αρχαίοι Έλληνες χώριζαν την ανατομία του ανθρώπινου σώματος σε 7 μέρη: Κεφάλι, στήθος, στομάχι, 2 χέρια, 2 πόδια.

- Το 7 εμφανίζεται συχνά στην Μυθολογία: 7 είναι οι Πλειάδες, Κόρες του Άτλαντα και της Πλειώνης, που αντιστοιχούν στα 7 ορατά άστρα του αστερισμού των Πλειάδων!

- Ο αριθμός 7 εμφανίζεται πολύ συχνά στην Ελληνική Μυθολογία: Η λύρα του Αρχαίου Θεού Απόλλωνα, είχε 7 χορδές.

- Η 7η ημέρα της Δημιουργίας είναι αυτή της ανάπαυσης, της αργίας και συμβολίζει την ολοκλήρωση και την τελειότητα!

- Ο αριθμός 7 εμφανίζεται συχνά και στη θρησκεία. 7 είναι οι Χριστιανικές αρετές: ευσπλαχνία, ταπεινότητα, αγνότητα, φιλαλληλία, επιείκεια, καλοσύνη, εργατικότητα.

- Το 7 στη θρησκεία! Σύμφωνα με τη Βίβλο, ο Νώε πήρε στην Κιβωτό του, 7 ζεύγη από κάθε είδος πτηνών.

- Ο αριθμός 7 χρησιμοποιείται 70 φορές στην Παλαιά Διαθήκη!

- Οι Μουσουλμάνοι δικαιούνται να έχουν 7 γυναίκες σύμφωνα με το Κοράνι.

- Το αυτόνομο κράτος του Βατικανού ιδρύθηκε στις 7/7 του 1929!

- 7 μέρη του σώματος διακοσμούνται με κοσμήματα: Το κεφάλι, ο λαιμός, τα χέρια, τα πόδια, τα αυτιά, η μύτη και η μέση.

- Σύμφωνα με την επιστήμη υπάρχουν 7 ενεργειακά πεδία στο ανθρώπινο σώμα και βρίσκονται κατά μήκος της σπονδυλικής στήλης!

- Κάθε φάση της Σελήνης, διαρκεί 7 ημέρες.

- Στην Κίνα πιστεύουν ότι η 7η μέρα του πρώτου φεγγαριού του έτους, είναι τα γενέθλια της ανθρωπότητας και όλοι γιορτάζουν γενέθλια αυτή τη μέρα.

- Η Κινέζικη Φιλοσοφία θεωρεί ως θεμελιώδη στοιχεία τα εξής 7: Αέρας, νερό, μέταλλο, αιθέρας, φωτιά, ξύλο, και γη.

- Ο αριθμός 7 εμφανίζεται συχνά και στη Μυθολογία. Ο Οδυσσέας προτού επιστρέψει στην πατρίδα του στην Ιθάκη, έμεινε στο νησί της Καλυψούς 7 ολόκληρα χρόνια.

- Το 7 στη Γεωγραφία! 7 είναι τα νησιά του Ιονίου πελάγους: Κέρκυρα, Κεφαλλονιά, Ζάκυνθος, Ιθάκη, Λευκάδα, Κύθηρα και Παξοί.

- Ο αριθμός 7 εμφανίζεται συχνά με συμβολική σημασία στη γνωστή σειρά βιβλίων Χάρι Πότερ - που μάλιστα θα αποτελείται από 7 βιβλία.

- 7 είναι οι Βυζαντινές μουσικές νότες: ΠΑ, ΒΟΥ, ΓΑ, ΔΕ, ΚΕ, ΖΩ, ΝΗ.

- Τα 7 ονόματα που έχουν δοθεί στην Κωνσταντινούπολη είναι: Κωνσταντίνου Πόλη, Νέα Ρώμη, Αντωνία, Θησαυρός του Ισλάμ, Διαχωριστής του Κόσμου, Ινσταμπούλ, και Κωνσταντινούπολη.

- Το μυαλό μας μπορεί να μετρήσει στιγμιαία και με ακρίβεια μέχρι και 7 αντικείμενα ακόμη και αν τα δούμε για ένα κλάσμα του δευτερολέπτου.

- Το ουράνιο τόξο αποτελείται από τα εξής 7 διαδοχικά χρώματα: Κόκκινο, πορτοκαλί, κίτρινο, πράσινο, μπλε, μωβ και βιολετί.

Βλέπουμε τελικά; πως ο αριθμός αυτός κρύβει κάτι το ξεχωριστό αλλά… σίγουρα και μυστήριο αφού από την αρχαιότητα μέχρι και σήμερα, σημαδεύει με τον δικό του ξεχωριστό τρόπο την ζωή μας

Ερευνητές για τα ...μάτια της Μόνα Λίζα

Μέχρι τώρα που ερευνητές που ασχολούνταν με ίσως το κορυφαίο έργο του Λεονάρντο ντα Βίντσι, εστίαζαν την προσοχή τους στο αινιγματικό της χαμόγελο. Όμως η Μόνα Λίζα βρίσκεται τώρα στο επίκεντρο ενός νέου μυστηρίου, η παρουσία του οποίου αποκαλύφθηκε στα μάτια της και ενδέχεται να κρατάει το μυστικό της ταυτότητας του μοντέλου που πόζαρε για τη δημιουργία του πίνακα. Κρυμμένα στην σκούρα καφέ-πράσινη μπογιά της κόρης και της ίριδας του αριστερού ματιού της διάσημης μορφής βρίσκονται μικροσκοπικά γράμματα, τα οποία σύμφωνα με τους επιστήμονες υποδηλώνουν την ύπαρξη ενός πραγματικού μυστικού «τύπου κώδικα Ντα Βίντσι».

«Ο Λεορνάρντο πάντοτε αγαπούσε να χρησιμοποιεί σύμβολα και κώδικες για να περάσει μηνύματα και ήθελε να ξέρουμε την ταυτότητα του μοντέλου χρησιμοποιώντας τα μάτια, για τα οποία πίστευε ότι αποτελούν μέσο επικοινωνίας και την πόρτα για την ψυχή. Αόρατα με γυμνό μάτι, στην δεξιά κόρη της Μόνα Λίζα βρίσκονται ζωγραφισμένα τα γράμματα ‘’LV”, προφανώς τα αρχικά του καλλιτέχνη, όμως αυτό που είναι ζωγραφισμένο στην αριστερή κόρη είναι πολύ πιο ενδιαφέρον.», λέει ο Σιλβάνο Βιντσέτι, πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής για την Πολιτισμική Κληρονομιά της Ιταλίας, ο οποίος πρόσθεσε ότι διακρίνονται οι λατινικοί χαρακτήρες «B» ή «S» ή πιθανόν τα αρχικά «CE».

Το στοιχείο αυτό θεωρείται ζωτικής σημασίας για την ταυτοποίηση της γυναίκας που απεικονίζεται στον πίνακα. Αν και συχνά έχει εκφραστεί η εκτίμηση ότι η εικονιζόμενη γυναίκα είναι η Λίζα Γκεραρντίνι, η σύζυγος ενός φλωρεντινού εμπόρου, ο Βιντσέτι διαφωνεί και υποστηρίζει ότι η Μόνα Λίζα φιλοτεχνήθηκε στο Μιλάνο. «Στην πίσω πλευρά του πίνακα είναι ζωγραφισμένοι οι αριθμοί ‘’149’’, με έναν τέταρτο αριθμό να έχει σβηστεί, πράγμα που σημαίνει ότι ο Λεονάρντο ζωγράφισε τον πίνακα κατά τη δεκαετία του 1490, όταν βρισκόταν στο Μιλάνο, χρησιμοποιώντας ως μοντέλο μία γυναίκα από την αυλή του δούκα του Μιλάνου Λουντοβίκο Σφόρτσα.», υποστηρίζει.

Η ζωή του μεγάλου Νορβηγού Μαθηματικού Αμπελ

Niels Henrik Abel (1802-1829)

Ένα αστέρι της μαθηματικής σκέψης και έρευνας, που έσβησε πρόωρα... Ο Άμπελ (φωτογραφία από νορβηγικό χαρτονόμισμα) από πολύ μικρός έδειξε κλίση στα μαθηματικά και μόλις στα 21 του ως φοιτητής στο Όσλο κατάφερε να αποδείξει ότι οι ρίζες της γενικής εξίσωσης 5ου βαθμού δεν είναι δυνατόν να εκφραστούν με ριζικά (όπως συμβαίνει με τις ρίζες των εξισώσεων μικρότερου βαθμού).


Ο Νιλς Άμπελ (Niels Abel) γεννήθηκε το 1802 στο χωριό Finnoy της Νορβηγίας. Ήταν το δεύτερο παιδί μιας οικογένειας με επτά παιδιά. Το 1815 ο Άμπελ εισήλθε στο καθεδρικό σχολείο του Όσλο όπου η κατάσταση ήταν κακή. Το 1813 ιδρύθηκε το πανεπιστήμιο του Όσλο και όλοι οι καλοί καθηγητές του καθεδρικού σχολειού είχαν μετακινηθεί στο πανεπιστήμιο. Ο Άμπελ έβρισκε το σχολείο βαρετό και ήταν μέτριος μαθητής. Τα πράγματα όμως άλλαξαν σημαντικά όταν διορίστηκε στο σχολείο ο χαρισματικός μαθηματικός Μπερντ Χόλμποε. Ο Χόλμποε διέκρινε το ταλέντο του Άμπελ στα μαθηματικά, δημιούργησε ζεστή σχέση μαζί του και τον ενθάρρυνε να μελετήσει μαθηματικά υψηλού επιπέδου. Η τύχη όμως εγκατέλειψε τον Άμπελ νωρίς. Το 1820 πέθανε ο πατέρας του και η πολυπληθής οικογένεια βρέθηκε σε δεινή οικονομική κατάσταση. Ο Άμπελ δεν είχε χρήματα να συνεχίσει τις σπουδές του και επιπλέον έπρεπε να φροντίσει την οικογένειά του. Ο Χόλμποε συγκέντρωσε χρήματα από τους φίλους του και βοήθησε τον Άμπελ να συνεχίσει τις σπουδές του στο πανεπιστήμιο του Όσλο από όπου αποφοίτησε το 1822.

Μετά την αποφοίτησή του ταξίδεψε στην Κοπενχάγη για συνεργασία με δανούς μαθηματικούς. Μετά την επιστροφή του ζήτησε οικονομική βοήθεια από το πανεπιστήμιο του Όσλο για να επισκεφτεί τους κορυφαίους μαθηματικούς της Γαλλίας και της Γερμανίας. Επειδή όμως δεν ήξερε γαλλικά και γερμανικά αφιέρωσε δυο χρόνια μαθαίνοντας τις δυο ξένες γλώσσες παράλληλα με την έρευνα του στα μαθηματικά.

Το 1824 δημοσιεύτηκε η πρώτη σημαντική του εργασία με την οποία αποδείκνυε ότι ήταν αδύνατη η λύση της εξίσωσης 5ου βαθμού λύνοντας έτσι ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα της εποχής του. Η εργασία δημοσιεύτηκε στα γαλλικά και ήταν συνοπτική επειδή δημοσιεύτηκε με δικά του έξοδα. Ήθελε οπωσδήποτε να την έχει μαζί του στο ταξίδι που σχεδίαζε στο εξωτερικό. Το 1825 έλαβε υποτροφία από την κυβέρνηση να επισκεφτεί μαθηματικούς στο εξωτερικό.

Στο Βερολίνο συναντήθηκε με τον μαθηματικό Αύγουστο Κρέλλε και έγιναν φίλοι. Η γνωριμία αυτή αποδείχτηκε πολύ χρήσιμη επειδή ο Κρέλλε σχεδίαζε να εκδώσει ένα νέο περιοδικό όπου ο Άμπελ θα μπορούσε να δημοσιεύσει τις εργασίες του. Στη συνέχεια επισκέφτηκε το Παρίσι όπου δεν έτυχε καλής υποδοχής. Το έργο του ήταν άγνωστο στη Γαλλία και ο Άμπελ δεν το προέβαλε επειδή ήταν ντροπαλός. Έτσι αναγκάστηκε να επιστρέψει στο Βερολίνο και την περίοδο αυτή δημοσίευσε μερικές εργασίες στο περιοδικό του Κρέλλε. Τα χρήματά του όμως τελείωσαν και η υγεία του επιδεινώθηκε. Ο Κρέλλε προσπάθησε να τον πείσει να μείνει στο Βερολίνο μέχρι να του βρει θέση σε κάποιο γερμανικό πανεπιστήμιο. Ο Άμπελ επέστρεψε στο Όσλο το 1827 και συνέχισε να δημοσιεύει εργασίες χρεωμένος και με κακή υγεία. Στις 8 Απριλίου του 1829 ο Κρέλλε πληροφορούσε τον Άμπελ ότι του βρήκε θέση σε ένα πανεπιστήμιο της Γερμανίας. Ήταν όμως αργά. Ο Άμπελ είχε πεθάνει δυο μέρες νωρίτερα σε ηλικία 27 ετών. Ο πρόωρος θάνατος διέκοψε τη λαμπρή πορεία ενός εξέχοντος μαθηματικού.

Παρά την σύντομη ζωή του το έργο του άντεξε και επηρέασε σημαντικά την εξέλιξη των μαθηματικών. Ο Άμπελ άφησε τη σφραγίδα του στις ελλειπτικές συναρτήσεις και στη θεωρία των ομάδων. Όλοι οι σύγχρονοι μαθηματικοί διδάσκονται τις αβελιανές ομάδες και τους αβελιανούς μετασχηματισμούς. Το νορβηγικό κράτος εξέδωσε προς τιμήν του γραμματόσημα και χαρτονομίσματα και του έστησε ανδριάντα στο Όσλο ενώ η επιστημονική κοινότητα έδωσε το όνομά του σε έναν κρατήρα στη σελήνη.

Τον Ιούλιο η υποβολή των μηχανογραφικών

Τον Ιούλιο θα συμπληρωθούν και εφέτος τα μηχανογραφικά δελτία των μαθητών, σύμφωνα με την εφημερίδα το «Βήμα». Η διαβούλευση που ξεκίνησε απο το υπουργείο Παιδείας για το θέμα και η οποία έλήξε χθες Τετάρτη, καταλήγει όπως όλα δείχνουν, στη άποψη ότι πρέπει να διατηρηθεί το ισχύον καθεστώς και να μην ψηφιστεί η πρόταση για συμπλήρωση μηχανογραφικών τον Μάρτιο και πριν τη ανακοίνωση των βαθμολογιών των υποψηφίων.

«Το κλίμα πάει προς καλοκαίρι γιατί τα παιδιά στη συντριπτική τους πλειοψηφία έχουν τα επιχειρήματά τους και είναι σεβαστά»

δήλωσε η υπουργός Παιδείας κυρία Αννα Διαμαντοπούλου σε συνέντευξη της στον τηλεοπτικό σταθμό MEGA. «Για το μηχανογραφικό είχαμε πει και σας θυμίζω ότι γίνεται μια προσπάθεια να εξορθολογιστεί το σύνολο των διαδικασιών» τόνισε. «Επειδή υπάρχουν πολλά επιχειρήματα για τη μια και για την άλλη περίπτωση από την πλευρά του υπουργείου, για πρώτη φορά στα χρονικά είπαμε να ζητήσουμε την άποψη των ίδιων των μαθητών. Δεν θα ήθελα να τα αναστατώσουμε σε μια δύσκολη στιγμή ακόμη και όταν πραγματικά υπάρχουν επιχειρήματα που λένε ότι είναι καλύτερα για τα ίδια τα παιδιά» τόνισε η υπουργός Παιδείας.

Οπως αποκάλυψε η κυρία Διαμαντοπούλου οι σχολικές εκδρομές των μαθητών, εφέτος θα γίνουν μόνο στην Ελλάδα. «Θα συζητήσουμε και με τα τουριστικά γραφεία να κάνουν προσφορές και περιμένουμε να κάνουν ειδικές τιμές. Δεν επιβάλλουμε τίποτα. Εχουμε πολύ όμορφα μέρη στην Ελλάδα» δήλωσε.

Τρώμε πολύ, καπνίζουμε και δεν αυτοκτονούμε

Θεριακλήδες στο κάπνισμα, υψηλά ποσοστά παχυσαρκίας στα παιδία ηλικίας 11-15 ετών, αλλά και τα χαμηλότερα ποσοστά αυτοκτονιών στην Ε.Ε., είναι ορισμένα από τα χαρακτηριστικά των Ελλήνων, σύμφωνα με κοινή έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του ΟΟΣΑ για την κατάσταση της υγείας στους «27».

Ειδικότερα, με βάση στοιχεία του 2008, το 39,2% των Ελλήνων άνω των 15 ετών «καπνίζει καθημερινά», ενώ ακολουθούν οι Βούλγαροι με 29,1% και οι Ιρλανδοί με 29%. Ο μέσος κοινοτικός όρος είναι 24,2%.

Εξάλλου, σύμφωνα με στοιχεία του 2006 που περιλαμβάνονται στην έκθεση, το 18,8% από τα παιδιά ηλικίας 11-15 ετών στην Ελλάδα είναι υπέρβαρα. Πρόκειται για το δεύτερο υψηλότερο ποσοστό μετά τη Μάλτα (29,5%) στην Ε.Ε. Ο μέσος κοινοτικός όρος είναι 13,3%.

Τέλος, σύμφωνα με στοιχεία του 2008, η Ελλάδα εμφανίζει το χαμηλότερο ποσοστό αυτοκτονιών στην Ε.Ε. με 2,8 ανά 100.000 κατοίκους και ακολουθούν η Κύπρος με 4,3 και η Ιταλία με 5,2. Ο μέσος κοινοτικός όρος είναι 12. Τα υψηλότερα ποσοστά παρατηρούνται στη Λιθουανία με 30,7 ανά 100. 000 κατοίκους και στην Ουγγαρία με 21,5.

Αναλυτικά, σύμφωνα με την έρευνα το προσδόκιμο ζωής έχει αυξηθεί κατά έξι χρόνια στην Ευρωπαϊκή Ένωση μετά το 1980, αλλά παρά τις εκστρατείες ενημέρωσης, οι περισσότεροι ενήλικες είναι υπέρβαροι ή επιμένουν να καπνίζουν, θέτοντας σε κίνδυνο την υγεία τους. Τα τελευταία 20 χρόνια το ποσοστό των υπέρεβαρων έχει υπεριδπλασιασθεί στις περισσότερες χώρες.

Ακόμα πιο ανησυχητικό είναι όμως ότι "ο ένας στους επτά Ευρωπαίους νέους, ηλικίας από 11 έως 15 ετών είναι υπέρβαρος ή παχύσαρκος" και στον ευρωπαϊκό νότο το ποσοστό αυτό είναι ακόμα μεγαλύτερο. Στη Μάλτα το ποσοστό των υπέρβαρων παιδιών έχει φθάσει στο 29,5%, στην Ελλάδα και στην Πορτογαλία στο 18,8%, στην Ιταλία στο 18,3% και στην Ισπανία στο 16,7%.

"Αυτό έχει σημαντικές επιπτώσεις στα κόστη του συστήματος υγείας", αναφέρει η έκθεση, υπό τον τίτλο "Πανόραμα της Υγείας: Ευρώπη 2010". Οι συντάκτες της έκθεσης επικαλούμενοι πρόσφατη μελέτη που συντάχθηκε στην Αγγλία αναφέρουν ότι τα συνολικά βάρη στα συστήματα υγείας, λόγω της παχυσαρκίας, θα αυξηθούν έως και κατά 70% μεταξύ 2007 και 2015.

"Τα παιδιά που είναι παχύσαρκα ή υπέρβαρα είναι πιο πιθανό να παρουσιάσουν προβλήματα υγείας αργότερα στη ζωή τους, με μεγαλύτερο κίνδυνο να εμφανίσουν καρδιακά νοσήματα, διαβήτη, κάποια είδη καρκίνου, αρθρίτιδες, άσθμα και να οδηγηθούν και πρόωρο θάνατο", αναφέρουν οι συντάκτες της έκθεσης. Επίσης πάνω από τους μισούς ενήλικες στην ΕΕ, συγκεκριμένα ποσοστό 50,1%, είναι σήμερα υπέρβαροι.

Αναφορικώς με τις δαπάνες για την υγεία, στην έκθεση αναφέρεται ότι έχουν αυξηθεί σε όλες τις χώρες της ΕΕ την τελευταία δεκαετία. Το 2008 τα μέλη της ΕΕ δαπάνησαν περίπου το 8,3% του ΑΕΠ για την υγεία, ενώ το 1998 το ποσοστό αυτό ήταν 7,3%. Τα κόστη για την υγεία επιβαρύνονται σημαντικά λόγω των συνεπειών από το υπερβολικό βάρος που έχουν οι πολίτες της ΕΕ, αναφέρουν οι συντάκτες της έκθεσης.

Προς τα πού θα έδειχνε μια πυξίδα στο διάστημα;

Η θέση της βελόνας μιας πυξίδας καθορίζεται από το εκάστοτε μαγνητικό πεδίο.
Το γήινο μαγνητικό πεδίο, λοιπόν, την κατευθύνει σταθερά προς το βορρά. Και στο διάστημα υπάρχουν μαγνητικά πεδία, αλλά είναι πολύ ασθενή και δεν έχουν συγκεκριμένη κατεύθυνση. Έτσι, αν παίρναμε μαζί μας μια πυξίδα στο διάστημα, εφόσον δε θα υπήρχε σε κοντινή απόσταση κάποιος μαγνήτης, η βελόνα της θα στριφογύριζε τυχαία.

Ιστορία της πυξίδας

Από την εποχή που ο άνθρωπος επιδόθηκε στη ναυτιλία παρατήρησε πως ο Πολικός Αστέρας παρέμενε πάντα πλησίον ένός σημείου στον ουρανό του Β. ημισφαιρίου και αυτόν χρησιμοποιούσε για πυξίδα του.

Όταν ο Πολικός δεν ήταν ορατός ο ναυτιλλόμενος χρησιμοποιούσε άλλους αστέρες. Η ανακάλυψη της μαγνητικής πυξίδας, προ χιλιάδων ετών ίσως, και στη συνέχεια κατά τον 20ο αιώνα της γυροσκοπικής πυξίδας προσφέρουν σήμερα στον ναυτιλλόμενο μια βασική μέθοδο τήρησης πορείας με επιθυμητή ακρίβεια.

Η Μαγνητική Πυξίδα είναι από τα παλαιότερα όργανα στη ναυσιπλοΐα που όμως η καταγωγή της δεν είναι απόλυτα ακριβής. Το 203 π.Χ. ο Καρχηδόνα|Αννίβας όταν αναχώρησε από την Ιταλία αναφέρεται ότι είχε ως πλοηγό του ήταν κάποιος ονόματι "Pelorus". Ίσως η πυξίδα να ήταν ήδη σε χρήση τότε. Κανένας όμως δεν μπορεί να υποστηρίξει αυτό με βεβαιότητα.

Λέγεται επίσης πως έλκει τη καταγωγή της από την Κίνα, κατ΄ άλλους ότι από εκεί εισήγαγε αυτήν ο Μάρκο Πόλο στην Ιταλία κατά τον 13ο αιώνα. Μια μαγνητική βελόνη επιπλέουσα σε δοχείο ύδατος συνιστούσε την αρχαιότερη πυξίδα.

Το 1269 ο Peter Peregrinus στο βιβλίο του "Epistola de Magnete" έγραψε για την στηριζόμενη επί αξονίσκου επιπλέουσα βελόνη με "γραμμή πίστεως" και λέγεται πως ήταν εφοδιασμένη με υποτυπώδεις διόπτρες για λήψη διοπτεύσεων.

Η επικράτηση της σημερινής μαγνητικής πυξίδας ανάγεται όμως στο μόλις πρόσφατο παρελθόν. Πριν από 100 περίπου έτη ο Λόρδος Kelvin τελειοποίησε την μαγνητική πυξίδα η οποία χρησιμοποιείται σήμερα.

Η νύχτα του Αλέξη

Δύο χρόνια πέρασαν από την εν ψυχρώ δολοφονία του 15χρονου μαθητή Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου στα Εξάρχεια, από τα πυρά του ειδικού φρουρού Επαμεινώνδα Κορκονέα.

Ήταν λίγο μετά τις 9 το βράδυ του Σαββάτου 6 Δεκεμβρίου 2008. Ο Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος βρισκόταν με φίλους του στη διασταύρωση των οδών Τζαβέλλα και Μεσολογγίου στα Εξάρχεια.
Λίγη ώρα πριν, πλήρωμα περιπολικού είχε διαπληκτισμό με τους νεαρούς. Το περιπολικό αποχώρησε, αλλά οι ειδικοί φρουροί Επαμεινώνδας Κορκονέας και Βασίλης Σαραλιώτης, επέστρεψαν με τα πόδια στο σημείο.

Ο Επαμεινώνδας Κορκονέας, αφού ζήτησε το λόγο από τους νεαρούς, σήκωσε το όπλο του και πυροβόλησε δύο φορές. Ο 15χρονος μαθητής έπεφτε νεκρός και η δολοφονία του έβαλε φωτιά σε όλη τη χώρα.

Οι ειδικοί φρουροί φεύγουν και στη συνέχεια ενημερώνουν με τον ασύρματο, ότι είχαν δεχθεί επίθεση, εκδοχή που για λίγες ώρες διακινείται από την αστυνομία, όπως και τα σενάρια εποστρακισμού της σφαίρας.

Το βίντεο όμως μιας νεαρής γυναίκας που είχε δει τι είχε συμβεί, αλλά και οι μαρτυρίες αρκετών πολιτών, που είχαν δει τον Κορκονέα να σημαδεύει και να ρίχνει, πυροδοτούν την οργή των νέων.

Ξέσπασμα οργής

Η είδηση της δολοφονίας ενός 15χρονου μαθητή βγάζει χιλιάδες κόσμου στο δρόμο λίγες ώρες αργότερα.

Η αστυνομία χάνει τον έλεγχο και το κέντρο της Αθήνας μετατρέπεται σε πεδίο μάχης. Ακολουθούν εμπρηστικές επιθέσεις, στήνονται οδοφράγματα και οι συγκρούσεις γενικεύονται. Κτίρια πανεπιστημίων, και τράπεζες πυρπολούνται. Ίδια εικόνα και σε άλλες πόλεις σε όλη την Ελλάδα.

Δύο χρόνια μετά ο τότε υπουργός Δημόσιας Τάξης Προκόπης Παυλόπουλος, παραδέχθηκε ότι υπήρχε εντολή για διακριτική παρουσία της αστυνομίας, ώστε να μην υπάρξει άλλο θύμα.

Τις επόμενες δύο ημέρες, χιλιάδες μαθητές και φοιτητές βγαίνουν στους δρόμους γι α να διαδηλώσουν για τον Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο. Την ίδια στιγμή ο κλεφτοπόλεμος των κουκουλοφόρων με την αστυνομία συνεχίζονται και οι διαδηλώσεις των μαθητών, αμαυρώνονται από βίαια επεισόδια, πυρπολήσεις κτιρίων και πλιάτσικο.

Τα διεθνή ΜΜΕ έχουν στραμμένο το βλέμμα στην Ελλάδα και αναφέρονται στη δολοφονία μαθητή από αστυνομικό που αποτέλεσε τη θρυαλλίδα για την έκρηξη μιας βίαιης εξέγερσης.
Στις 9 Δεκεμβρίου σε κλίμα συγκίνησης εκατοντάδες κόσμου λένε το τελευταίο αντίο στον αδικοχαμένο μαθητή στο νεκροταφείο του Παλαιού Φαλήρου. Στους γύρω δρόμους σημειώνονται και πάλι επεισόδια, λόγω της παρουσίας αστυνομικών. Ένας από αυτούς βγάζει το περίστροφό του και πυροβολεί στον αέρα. Την ενέργειά του καταγράφουν οι κάμερες.

Η υπεράσπιση και η παραπομπή

Την υπεράσπιση των ειδικών φρουρών αναλαμβάνει ο δικηγόρος Αλέξης Κούγιας, ο οποίος μιλάει για «εποστρακισμό» και "θέλημα θεού", ενώ επιχειρείται και η σπίλωση της μνήμης του νεκρού μαθητή, με διαρροές περί αποπομπής του από το σχολείο στο παρελθόν, αλλά και συμμετοχή του σε επεισόδια.

Στις 16 Ιουνίου 2009 με βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Αθήνας, παραπέμπεται στο ακροατήριο του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου ο ειδικός φρουρός Επαμεινώνδας Κορκονέας, για "ανθρωποκτονία από πρόθεση με ενδεχόμενο δόλο, που τελέστηκε σε ήρεμη ψυχική κατάσταση". Στο εδώλιο κάθεται και ο Βασίλης Σαραλιώτης, κατηγορούμενος για "απλή συνέργεια".

Η καταδίκη Κορκονέα

Η δίκη αρχίζει στις 20 Ιανουαρίου 2010 στο Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Άμφισσας, υπό αυστηρά μέτρα ασφαλείας, καθώς υπάρχει ο φόβος για σοβαρά επεισόδια

Μετά από 84 συνεδριάσεις στις 11 Οκτωβρίου 2010, το Μεικτό Ορκωτό Δικαστήριο Άμφισσας επιβάλλει στον ειδικό φρουρό Επαμεινώνδα Κορκονέα ποινή ισόβιας κάθειρξης και επιπλέον φυλάκιση 15 ετών για τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου.

Σε δέκα χρόνια κάθειρξη καταδικάστηκε ο συγκατηγορούμενός του ειδικός φρουρός Βασίλης Σαραλιώτης.

Νωρίτερα, το Μεικτό Ορκωτό Δικαστήριο Άμφισσας είχε αποφασίσει κατά πλειοψηφία την ενοχή του Επαμεινώνδα Κορκονέα για ανθρωποκτονία από πρόθεση με άμεσο δόλο. Κατά πλειοψηφία, επίσης, οι δικαστές έκριναν ένοχο για απλή συνέργεια, τον δεύτερο ειδικό φρουρό Βασίλη Σαραλιώτη.

Σύμφωνα με την απόφαση, ο Επαμεινώνδας Κορκονέας με ψήφους 4 προς 3 κρίθηκε ένοχος για δυσμενέστερη κατηγορία από αυτήν που του είχε απαγγελθεί. Οι τέσσερις δικαστές μετέτρεψαν την ανθρωποκτονία από πρόθεση με ενδεχόμενο δόλο στη βαρύτερη κατηγορία της ανθρωποκτονίας με άμεσο δόλο. Το δικαστήριο επίσης αποφάσισε να μην δώσει κανένα ελαφρυντικό στους δύο ειδικούς φρουρούς.

Ενας έλληνας τζαζίστας για πρώτη φορά στον... ημιτελικό των Grammy

Ο Γιώργος Φακανάς λίγο έλειψε να γίνει ο πρώτος μουσικός από την Ελλάδα που θα διεκδικούσε το ανώτατο μουσικό βραβείο των ΗΠΑ

Oι έλληνες εκπρόσωποι της τζαζ και της ορχηστρικής μουσικής μπορούν να θεωρούν εαυτούς αδικημένους όσον αφορά την προβολή τους. Η ελληνική μουσική σαφώς και είναι προσανατολισμένη στο τραγούδι, να όμως που ήρθε ο καιρός να πάρουν τη «γλυκιά τους εκδίκηση»: ο Γιώργος Φακανάς με το άλμπουμ «Ιnterspirit» έφθασε στον... ημιτελικό των βραβείων Grammy στην κατηγορία «καλύτερου τζαζ CD». «Ημουν στη λίστα με τα τελευταία 40 CD. Και είναι η πρώτη φορά που φθάνει έλληνας δημιουργός σε αυτό το σημείο» λέει ο έλληνας μουσικός. «Είναι μια γλυκιά απάντηση σε όλους όσοι έχουν αδιαφορήσει όλα αυτά τα χρόνια για την ορχηστρική και την τζαζ μουσική. Πολιτεία και ΜΜΕ έχουν... λουμπενοποιήσει την τζαζ και ασχολούνται μόνο με το τραγούδι. Υπάρχουν όμως και νέα παιδιά που ματώνουν τα χέρια τους στα ωδεία μαθαίνοντας ένα όργανο. Αυτά τι θα κάνουν αύριο; Αλλά ο κόσμος δεν φταίει. Ακολουθεί ως επί το πλείστον ό,τι του σερβίρουν. Μόνο στην Ελλάδα υπάρχει ο όρος “έντεχνο τραγούδι”. Εντεχνη όμως είναι η συμφωνική και η τζαζ μουσική».


Ο Γιώργος Φακανάς μόλις επέστρεψε από μια περιοδεία στην Ιαπωνία και στη Νότια Κορέα. Τα άλμπουμ του κυκλοφορούν σε όλη την Ασία, ενώ το ίδιο θα συμβεί και με τα επόμενα δύο που ήδη ετοιμάζει. Θεωρεί ότι όλα μπορούν να αλλάξουν μέσω της τέχνης. «Το βασικό πρόβλημα στην Ελλάδα δεν είναι η οικονομία, αλλά ο πολιτισμός. Οταν μαθαίνουν τον κόσμο να μη σκέφτεται και να ακολουθεί ό,τι του σερβίρουν, τότε τον αδρανοποιούν σε όλα τα επίπεδα.Η τέχνη υπάρχει για να μην αδρανοποιείται το μυαλό».

Τα καλύτερα πειράματα φυσικής

Ο Robert P. Crease, μέλος του τμήματος φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης στο Stony Brook και ιστορικός στο Εθνικό Εργαστήριο του Brookhaven, είχε ζητήσει σε έναν αριθμό φυσικών επιστημόνων να κατονομάσουν τα πιο υπέροχα πειράματα όλων των εποχών. Με βάση το κείμενο του George Johnson που δημοσιεύτηκε στο New York Times θα δούμε στη συνέχεια τα 10 πειράματα που ήρθαν πρώτα σύμφωνα με την παραπάνω έρευνα.

Το πείραμα της διπλής σχισμής

Ο γάλλος φυσικός Louis de Broglie πρότεινε το 1924 ότι τα ηλεκτρόνια και άλλα τμήματα ύλης, τα οποία μέχρι τότε είχαν αντιμετωπιστεί μόνο ως υλικά σωματίδια, έχουν επίσης ιδιότητες κυμάτων όπως πλάτος και συχνότητα. Αργότερα (το 1927) η κυματική φύση των ηλεκτρονίων επαληθεύτηκε πειραματικά από τους C.J. Davisson και L.H. Germer στη Νέα Υόρκη και από τον G.P. Thomson στο Aberdeen της Σκοτίας.

Για να εξηγήσουν την υπόθεση αυτή οι φυσικοί συχνά χρησιμοποιούσαν ένα νοητικό πείραμα, στο οποίο το πείραμα του Young με τη διπλή σχισμή πραγματοποιείται με τη χρήση μίας δέσμης ηλεκτρονίων αντί για φωτόνια. Μία δέσμη ηλεκτρονίων προσκρούει σε ένα πέτασμα με δύο σχισμές από τις οποίες περνούνε τα ηλεκτρόνια και αποτυπώνονται σε μία επιφάνεια πίσω από το πέτασμα. Ακολουθώντας τους νόμους της κβαντομηχανικής η δέσμη των σωματιδίων θα χωριζόταν στα δύο και η σύνθεση των επιμέρους δεσμίδων θα αλληλεπιδρούσε με τέτοιο τρόπο, ώστε να σχηματιστεί το ίδιο σχήμα των φωτεινών και σκοτεινών λωρίδων, όπως γίνεται και με την περίπτωση που το πείραμα εκτελείται με μία φωτεινή δέσμη. Σύμφωνα με ένα άρθρο του Physics World, το 1961 ο Claus Jonsson του Tubingen πραγματοποίησε το πείραμα αυτό σε εργαστήριο.

Το πείραμα του Γαλιλαίου με την πτώση αντικειμένων

Στα τέλη του 1500 υπήρχε η κοινή πεποίθηση ότι τα βαρύτερα αντικείμενα πέφτουν πιο γρήγορα από τα ελαφρύτερα. Το είχε πει και ο Αριστοτέλης άλλωστε. Είναι εντυπωσιακό το πόσα χρόνια πέρασαν μέχρι να βρεθεί κάποιος που να αμφισβητήσει το παλιό αυτό δόγμα που προήλθε από την αρχαία Ελλάδα.

Ο Galileo Galilei που ήταν μαθηματικός στο πανεπιστήμιο της Πίζας, τόλμησε να αμφισβητήσει αυτήν την τόσο κοινή πεποίθηση. Η ιστορία έχει παραμείνει στην παράδοση της επιστήμης ως εξής: λέγεται ότι έριξε δύο διαφορετικού βάρους αντικείμενα από την κορφή του πύργου της Πίζας, δείχνοντας ότι έφτασαν στο έδαφος την ίδια χρονική στιγμή. Η αμφισβήτησή του στον Αριστοτέλη μπορεί να του στοίχισε τη δουλειά του, αλλά έδωσε το μήνυμα ότι αυτό που ορίζει ο κοινός νους μπορεί σε μία επανεξέτασή του να καταρρεύσει.

Το πείραμα του Milikan με τις σταγόνες του λαδιού

Το πείραμα των σταγόνων του λαδιού ήταν η πρώτη άμεση και πειστική μέτρηση του ηλεκτρικού φορτίου ενός ηλεκτρονίου. Έγινε το 1909 από τον αμερικανό φυσικό Robert A. Milikan. Χρησιμοποιώντας έναν ψεκαστήρα αρώματος ψέκασε σταγόνες λαδιού μέσα σε έναν διαφανή θάλαμο. Στην κορυφή και στη βάση του θαλάμου υπήρχαν μεταλλικές πλάκες συνδεδεμένες με μπαταρία δημιουργώντας έναν θετικό και έναν αρνητικό πόλο. Εφόσον κάθε σταγονίδιο λάμβανε ένα ελάχιστο φορτίο στατικού ηλεκτρισμού καθώς ταξίδευε στον αέρα, η ταχύτητα της κίνησής του μπορούσε να ελεγχθεί με αλλαγές της τάσης στις δύο πλάκες. Όταν ο χώρος μεταξύ των δύο πλακών ιονίζεται με ακτινοβολία, τα ηλεκτρόνια του αέρα κολλάνε στα σταγονίδια του λαδιού προσδίδοντάς τους αρνητικό φορτίου. Ο Milikan παρατήρησε πολλά σταγονίδια μεταβάλλοντας την τάση και ελέγχοντας το αποτέλεσμα. Μετά από πολλές επαναλήψεις συμπέρανε ότι το φορτίο μπορεί να λάβει μόνο κάποιες συγκεκριμένες τιμές. Οι μικρότερες από τις τιμές αυτές αντιστοιχούν στο φορτίο του ηλεκτρονίου.

Η ανάλυση του φωτός μέσω ενός πρίσματος από τον Νεύτωνα

Ο Isaac Newton γεννήθηκε τη χρονιά που πέθανε ο Γαλιλαίος. Αποφοίτησε από το κολέγιο Trinity του Cambridge το 1665 και στη συνέχεια παρέμεινε κλεισμένος στο σπίτι του για δύο χρόνια μέχρι να περάσει η επιδημία της πανώλης. Όλον αυτόν τον καιρό είχε πολλές ιδέες που τον απασχολούσαν.

Σύμφωνα με την κοινή γνώμη της τότε εποχής το λευκό φως ήταν η καθαρότερη μορφή φωτός, ενώ τα διάφορά χρώματά του αποτελούσαν κάποιο είδος αλλαγών που θεωρούσαν ότι είχε υποστεί το φως. Για να ελέγξει την υπόθεση αυτή ο Νεύτωνας κατηύθυνε μία ακτίνα ηλιακού φωτός σε ένα πρίσμα και ανακάλυψε ότι αναλύεται σε ένα φάσμα χρωμάτων στον τοίχο. Οι άνθρωποι εκείνης της εποχής γνώριζαν το φαινόμενο του ουράνιου τόξου αλλά το θεωρούσαν ως ενός είδους όμορφη ανωμαλία. Τελικά ο Νεύτωνας κατέληξε ότι τα θεμελιώδη χρώματα του φωτός είναι το κόκκινο, το πορτοκαλί, το κίτρινο, το πράσινο, το μπλε, το λουλακί και το βιολετί, καθώς και οι μεταξύ τους διαβαθμίσεις. Εκείνο που φαινόταν επιφανειακά τόσο απλό όπως μία ακτίνα φωτός, εάν το κοιτούσε κανείς σε μεγαλύτερο βάθος έκρυβε μία θαυμάσια πολυπλοκότητα.

Το πείραμα της συμβολής του φωτός από τον Young

Ο Νεύτωνας δεν είχε στα πάντα δίκιο. Μέσα από μία ποικιλία επιχειρημάτων κατάφερε να εγκαθιδρύσει στο επιστημονικό κατεστημένο την άποψη, ότι η φύση του φωτός είναι σωματιδιακή και όχι κυματική. Το 1803 ο Thomas Young, άγγλος γιατρός και φυσικός, πρότεινε ένα πείραμα. Έκανε μία τρύπα σε ένα παραθυρόφυλλο και το κάλυψε με ένα κομμάτι χαρτόνι στο οποίο είχε σχηματίσει μία μικρή τρύπα και ακολούθως χρησιμοποίησε έναν καθρέφτη για να εκτρέψει την ακτίνα φωτός που έμπαινε από την τρύπα αυτή. Στη συνέχεια πήρε μία λεπτή κάρτα και την τοποθέτησε με την κόψη της στη διαδρομή της ακτίνας, χωρίζοντάς την στα δύο. Το αποτέλεσμα ήταν μία σκιά που παρουσίαζε φωτεινές και σκοτεινές ζώνες, ένα φαινόμενο που θα μπορούσε να εξηγηθεί με την υπόθεση ότι οι δύο φωτεινές δέσμες αλληλεπιδρούσαν σαν κύματα. Οι φωτεινές περιοχές σχηματιζόντουσαν εκεί που οι δύο κορυφές των κυμάτων συνέπιπταν, ενδυναμώνοντας η μία την άλλη, ενώ οι σκοτεινές περιοχές σχηματιζόντουσαν εκεί που η κορφή του ενός κύματος συναντούσε τη βάση του άλλου με αποτέλεσμα να αλληλοεξουδετερωθούν.

Με το πέρασμα των χρόνων το πείραμα αυτό επαναλήφθηκε με μία κάρτα η οποία είχε δύο τρύπες ώστε να χωρίζει στα δύο τη φωτεινή δέσμη. Αυτά τα επονομαζόμενα 'πειράματα διπλής σχισμής' αποτέλεσαν το πρότυπο για τον καθορισμό της κυματικής κίνησης. Ένα θέμα που έμελλε να αποκτήσει εξέχουσα σημασία τον επόμενο αιώνα, όταν έκανε την εμφάνισή της η κβαντική θεωρία.

Το πείραμα του Cavendish για τη μέτρηση της σταθεράς της βαρύτητας

Το πείραμα αυτό έγινε τη χρονιά 1797-98 από τον άγγλο επιστήμονα Henry Cavendish. Χρησιμοποίησε μια συγκεκριμένη μέθοδο και χρησιμοποίησε τον εξοπλισμό που κατασκεύασε ο συμπατριώτης του γεωλόγος John Michell, ο οποίος πέθανε το 1793. Η πειραματική διάταξη αποτελούνταν από μία ράβδο που ήταν κρεμασμένη ισορροπώντας στο κέντρο της, στις άκρες υπήρχαν δύο μικρά μεταλλικά σφαιρικά βάρη, ενώ σε μικρή απόσταση από αυτά υπήρχαν δύο βαριές σφαίρες από μολύβι. Η έλξη που εφάρμοζαν τα ζεύγη των βαρών μεταξύ τους προκαλούσε μία ελαφριά περιστροφή της ράβδου, μέσω της οποίας μπόρεσε να γίνει ο πρώτος υπολογισμός της τιμής για τη βαρυτική σταθερά G. Το πείραμα αυτό είναι ευρέως γνωστό ως 'το ζύγισμα της Γης', γιατί ο καθορισμός του G επέτρεψε να υπολογιστεί η μάζα της γης.

Ο Ερατοσθένης και η μέτρηση της περιφέρειας της Γης

Στο Ασουάν, περίπου 800 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Αλεξάνδρειας της Αιγύπτου, οι ηλιακές ακτίνες έπεφταν κάθετα το απόγευμα του θερινού ηλιοστασίου. Ο Ερατοσθένης (γεννήθηκε περίπου το 276 π.Χ.) πρόσεξε ότι την ίδια μέρα και ώρα στην Αλεξάνδρεια, το φως του ηλίου έπεφτε σε γωνία 7 μοιρών από την κατακόρυφο. Υπέθεσε πολύ σωστά ότι η απόσταση του ήλιου ήταν πολύ μεγάλη, ώστε οι ακτίνες του που φτάνουν στη γη καταλήγουν να είναι πρακτικά παράλληλες μεταξύ τους. Υπολογίζοντας την απόσταση μεταξύ του Ασουάν και της Αλεξάνδρειας μπόρεσε να μετρήσει την περιφέρεια της γης. Το ακριβές αποτέλεσμα των μετρήσεών του (που ήταν σε στάδια) είναι αμφίβολο και έτσι δεν είναι σίγουρη η ακρίβειά τους. Θεωρείται ότι ποικίλλει από 0,5 έως 17% σε σχέση με τις μετρήσεις που είναι αποδεκτές από τους σύγχρονους αστρονόμους.
Το πείραμα του Γαλιλαίου με τις σφαίρες που κυλάνε σε κεκλιμένα επίπεδα

Ο Γαλιλαίος συνέχισε να βελτιώνει τις ιδέες του σχετικά με την κίνηση των αντικειμένων. Πήρε μία επιφάνεια με μήκος περίπου 6 μέτρα και πλάτος 25 εκατοστά και σκάλισε στο κέντρο της ένα αυλάκι, όσο το δυνατόν πιο ίσιο και λείο. Το έγειρε ώστε να γίνει κεκλιμένο και άφησε να κυλήσουν μπρούτζινες σφαίρες διανύοντας διάφορες αποστάσεις, μετρώντας την κάθοδό τους με μία κλεψύδρα νερού. Σε κάθε κάθοδο μετρούσε το νερό που είχε τρέξει στην κλεψύδρα, το οποίο αντιστοιχούσε στο χρόνο που χρειάστηκε κάθε σφαίρα για να κυλήσει στην κεκλιμένη επιφάνεια, και σύγκρινε το αποτέλεσμα με την απόσταση που ταξίδεψε η σφαίρα.

Σύμφωνα με τον Αριστοτέλη η ταχύτητα κάθε κυλιόμενης σφαίρας θα έπρεπε να είναι σταθερή και ο διπλασιασμός του χρόνου κύλισης θα σήμαινε και διπλασιασμό του διαστήματος που διάνυσε. Ο Γαλιλαίος με το παραπάνω πείραμα έδειξε ότι το διάστημα είναι ανάλογο του τετραγώνου του χρόνου. Εάν διπλασιαστεί ο χρόνος, η σφαίρα θα διανύσει τετραπλάσια απόσταση. Ο λόγος είναι ότι η σφαίρα επιταχύνεται από τη βαρύτητα.

Η ανακάλυψη του πυρήνα από τον Rutherford

Όταν ο Ernest Rutherford έκανε πειράματα για τη ραδιενέργεια στο πανεπιστήμιο του Manchester του 1911, υπήρχε η πεποίθηση ότι τα άτομα αποτελούνταν από συμπαγείς μάζες με θετικό ηλεκτρικό φορτίο, ενώ στο εσωτερικό τους κυκλοφορούσαν ηλεκτρόνια (το μοντέλο του 'σταφιδόψωμου'). Αλλά όταν αυτός και οι συνεργάτες του εκτόξευσαν μικρά θετικά φορτισμένα σωματίδια (σωματίδια Α) προς ένα λεπτό φύλο χρυσού, με έκπληξη παρατήρησαν ότι ένα μικρό ποσοστό από αυτά αναπήδησε προς τα πίσω. Σαν σφαίρες που αναπηδούν όταν τις εκτοξεύει κανείς προς ένα ζελέ. Ο Rutherford διαπίστωσε ότι στην πραγματικότητα τα άτομα δεν ήταν τόσο συμπαγή όπως πιστευόταν μέχρι τότε. Το μεγαλύτερο μέρος της μάζας θα έπρεπε να είναι συγκεντρωμένο σε έναν μικροσκοπικό πυρήνα, ενώ τα ηλεκτρόνια θα έπρεπε να κυκλοφορούν γύρω από αυτόν. Αν και έχουν υπάρξει τροποποιήσεις του μοντέλου αυτού από την κβαντική θεωρία, η εικόνα αυτή του ατόμου έχει διατηρηθεί μέχρι και σήμερα.

Το εκκρεμές του Φουκώ

Πριν από μερικά χρόνια μία ομάδα επιστημόνων άφησαν να αιωρηθεί ένα εκκρεμές επάνω από το Νότιο Πόλο και παρατήρησαν την κίνησή του, επαναλαμβάνοντας ένα διάσημο πείραμα που είχε γίνει στο Παρίσι το 1851. Χρησιμοποιώντας ένα ατσάλινο νήμα με μήκος 67 μέτρα, ο γάλλος επιστήμονας Jean Bernard Leon Foucault άφησε μία σιδερένια σφαίρα βάρους 28 κιλών να αιωρηθεί από τον θόλο του Πάνθεου, κινούμενη μπροστά και πίσω. Για να καταγράψει την κίνησή της, στερέωσε μια μικρή ράβδο στη σφαίρα, η οποία αποτύπωνε την τροχιά του εκκρεμούς σε μία επιφάνεια στρωμένη με άμμο, στο έδαφος κάτω από τη σφαίρα.

Το κοινό παρατηρούσε με έκπληξη το εκκρεμές να κάνει μία κυκλική κίνηση, πράγμα που μπορούσε να διαπιστωθεί από τις ελαφρώς διαφορετικές γραμμές που αποτύπωνε στην άμμο η σφαίρα σε κάθε κίνησή της. Στην πραγματικότητα, η κυκλική κίνηση συνέβαινε στο πάτωμα του Πάνθεου και με αυτόν τον τρόπο ο Φουκώ κατάφερε να δείξει ότι η γη γυρίζει γύρω από τον άξονά της. Στο γεωγραφικό πλάτος που αντιστοιχεί στο Παρίσι, το εκκρεμές συμπλήρωνε έναν πλήρη κύκλο κάθε 30 ώρες, ενώ στο νότιο ημισφαίριο η κίνησή του θα ήταν αντίστροφη από την φορά των δεικτών του ρολογιού. Στον ισημερινό δε θα έκανε καμία κυκλική κίνηση. Στο Νότιο Πόλο η περίοδος μιας πλήρους περιστροφής της τροχιάς του εκκρεμούς διαπιστώθηκε ότι ήταν 24 ώρες.

Παγκόσμια Ημέρα κατά του AIDS - Παραμένει μάστιγα

Ο εφησυχασμός, αλλά και η πολιτική των χωρών σε σχέση με τα αντιρετροϊκά φάρμακα αποτελούν εμπόδια στην εξάπλωση του AIDS. Τι σημειώνουν οι Γιατροί Χωρίς Σήμερα, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα κατά του ιού. Τα στοιχεία για την Ελλάδα.

Παγκόσμια Ημέρα κατά του AIDS σήμερα και τα στοιχεία παγκοσμίως, αλλά και στην Ελλάδα για την εξέλιξη του ιού είναι ανησυχητικά, καθώς φαίνεται ότι έχει επικρατήσει ένας επικίνδυνος εφησυχασμός τα τελευταία χρόνια.

Οι οροθετικοί στην Ελλάδα ανέρχονται στους 10.652 ανθρώπους. Από αυτούς το 80,9% και το 18,7% γυναίκες. Η πλειονότητα των περιστατικών αφορά άτομα ηλικίας 25 με 44 ετών.

Το 46,2% είναι ομοφυλόφιλοι άνδρες, το 14,6 ετερόφυλοι άνδρες και γυναίκες και το 36,4% δεν δηλώνει τη σεξουαλική του ταυτότητα.

Σύμφωνα με το Κέντρου Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων, μόνο τo 2010 καταγράφηκαν 519 νέα κρούσματα εκ των οποίων 451 άνδρες και 68 γυναίκες.

Μέχρι σήμερα, σε όλο τον κόσμο, έχουν πεθάνει λόγω του AIDS περίπου 25 εκατομμύρια άνθρωποι, ενώ περίπου 40 επιπλέον εκατομμύρια νοσούν. Ένας μέσος όρος της τάξεως των 33.000.000 ανθρώπων ζει έχοντας προσβληθεί από AIDS. Απ' αυτούς, τα 2 εκατομμύρια είναι παιδιά κάτω των 15 ετών.

Μάχη με τα χέρια δεμένα

Ενώπιον μίας διπλής απειλής, που έχει ως συνέπεια την αδυναμία εφαρμογής των ενδεδειγμένων θεραπειών για το AIDS και τη ματαίωση των υποσχέσεων μίας νέας επιστήμης, βρίσκεται η μάχη κατά του ιού στις αναπτυσσόμενες χώρες, υπογραμμίζει η οργάνωση Γιατροί Χωρίς Σύνορα.

Οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα προσφέρουν αντιρετροϊκή θεραπεία από το 2000 και σήμερα περιθάλπουν περισσότερα από 160.00 άτομα που ζουν με HIV/AIDS.

Στον αναπτυσσόμενο κόσμο πέντε εκατομμύρια άνθρωποι είναι σε θεραπεία. Αυτό αποτελεί μια σημαντική πρόοδο, όμως άλλα 10 εκατομμύρια περιμένουν ακόμα θεραπεία και θα χάσουν τη ζωή τους μέσα στα επόμενα χρόνια, αν δεν τη λάβουν.

"Η τιμή των καινούριων φαρμάκων, που χρειαζόμαστε, προβλέπεται να εκτοξευθεί, καθώς οι δωρήτριες χώρες αποφάσισαν να αθετήσουν τη δέσμευσή τους να επεκτείνουν την παροχή θεραπείας κατά του AIDS" δηλώνει ο δρ. Γκίλς βαν Κάτσεμ, ιατρικός συντονιστής των ΓΧΣ για τη νότια Αφρική και το Λεσότο και προσθέτει ότι "στην προσπάθειά μας να θεραπεύσουμε ασθενείς με HIV/AIDS, αισθανόμαστε ότι, ως γιατροί, έχουμε τα χέρια πισώπλατα δεμένα".