Πως θα κυμανθούν οι βάσεις ανά επιστημονικό πεδίο - Πτωτική τάση στις βάσεις δείχνουν και οι τελευταίες εκτιμήσεις

Καθώς ο καιρός περνάει, οι εκτιμήσεις για τις βάσεις 2010 -2011, θα γίνονται όλο και πιο λεπτομερείς και ακριβείς.

Σύμφωνα λοιπόν με τις τελευταίες εκτιμήσεις, καθώς προχωρεί με ταχείς ρυθμούς η διόρθωση των γραπτών στα Βαθμολογικά Κέντρα της χώρας (υπολογίζεται ότι μέχρι τα τέλη της ερχόμενης εβδομάδας θα έχει ολοκληρωθεί) αρχίζουν να διαγράφονται οι πρώτες τάσεις στις επιδόσεις των υποψηφίων, οι οποίες δείχνουν ότι και φέτος θα είναι έντονος ο ανταγωνισμός για μια θέση στις περιζήτητες και υψηλόβαθμες σχολές. Ιατρικές, Πολιτικών Μηχανικών, Μηχανικών Η/Υ, Νομικές και Παιδαγωγικά καθώς και οι ναυαρχίδες των Οικονομικών Τμημάτων του 5ου Επιστημονικού Πεδίου (Λογιστικής και Χρηματοοικονομικής και Διοικητικής Επιστήμης και Τεχνολογίας) θα έχουν και φέτος ιδιαίτερα υψηλές βάσεις εισαγωγής, παρότι μέχρι στιγμής τα βαθμολογικά στοιχεία δείχνουν ότι θα παρουσιαστεί αλλού ανεπαίσθητη και αλλού ορατή πτώση.

Μάχη θα δοθεί για τις περίπου 1.900 θέσεις εισακτέων στα προαναφερόμενα τμήματα σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, τις οποίες αναμένεται να διεκδικήσουν 9.000- 10.000 υψηλόβαθμοι υποψήφιοι. Συνολικά, φέτος αναμένεται ότι για την εισαγωγή σε περίπου 40 πανεπιστημιακά τμήματα (εκτός των τμημάτων που περιλαμβάνουν ειδικό μάθημα) και στα στρατιωτικά- αστυνομικά τμήματα θα απαιτούνται περισσότερα από 18.000 μόρια.

Παράλληλα σε 90- 100 τμήματα των ΤΕΙ, των εκκλησιαστικών ακαδημιών και των πανεπιστημίων φέτος οι βάσεις θα είναι χαμηλότερες από 10.000, ενώ η χαμηλότερη βάση αναμένεται να μην υπερβαίνει τα 4.500 μόρια (πιθανόν κάποιο τμήμα Ζωικής ή Φυτικής Παραγωγής).

Οι μικρότερες επιδόσεις στα Μαθηματικά και τη Φυσική Κατεύθυνσης, τα δύο μαθήματα αυξημένης βαρύτητας στα 2ο και 4ο Επιστημονικά Πεδία θα δώσουν τον τόνο στην πτώση των βάσεων εισαγωγής στα περισσότερα τμήματα ΑΕΙ και ΤΕΙ των δύο Πεδίων, βεβαίως και στα περιζήτητα τμήματα Πολιτικών Μηχανικών, Ηλεκτρολόγων Μηχανικών & Μηχανικών Η/Υ, Μηχανολόγων Μηχανικών του ΕΜΠ και της Θεσσαλονίκης τα οποία παράλληλα αποτελούν και τα πιο υψηλόβαθμα τμήματα του 4ου Πεδίου. Ακόμη δεν είναι δυνατόν να εκτιμηθεί πόση θα είναι η πτώση, αλλά οι τάσεις είναι σαφείς.

Πτωτική αναμένεται να είναι η πορεία των βάσεων εισαγωγής και στα υψηλόβαθμα τμήματα του 1ου Επιστημονικού Πεδίου, στις τρεις Νομικές και στα περισσότερα Παιδαγωγικά Τμήματα.

Οι βάσεις στα Ιατρικά Τμήματα είναι πολύ πιθανόν να υποχωρήσουν λίγο, αλλά για την εισαγωγή στα περισσότερα από αυτά (ίσως τα 5 από τα 7) θα απαιτηθούν πάνω από 19.000 μόρια.

Για τις σχολές των Αστυφυλάκων, έχουμε τονίσει και στο παρελθόν, ότι λόγο της φετινής ραγδαίας μείωσης των θέσεων εισαγωγής, η βάση αναμένεται να πάρει την ανιούσα!

Πως θα κυμανθούν οι βάσεις ανά επιστημονικό πεδίο

1ο Επιστημονικό Πεδίο

Στο 1ο επιστημονικό πεδίο θα παρατηρηθεί σαφής πτωτική τάση θα είναι όμως, συγκριτικά με άλλα πεδία, μικρότερη. Η δυσκολία των Αρχαίων Ελληνικών και το μάθημα της Βιολογίας Γενικής Παιδείας θα επηρεάσουν πτωτικά τις σχολές σε όλη την κλίμακα. Στις περιζήτητες Νομικές η πτώση θα είναι μικρότερη στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη και μεγαλύτερη στη Νομική της Θράκης, η οποία από τη βάση των 18.100 μορίων θα κατεβεί οπωσδήποτε κάτω από τα 18.000 μόρια, με μια εκτίμηση 17.900 μορίων. Μικρή μείωση θα παρατηρηθεί και στα Παιδαγωγικά Τμήματα Δημοτικής Εκπαίδευσης με το τελευταίο Τμήμα, της Ρόδου, να κινείται στα 17.700 μόρια. Τα Τμήματα της Ψυχολογίας θα παρουσιάσουν πτωτικές τάσεις και εκτιμάται ότι το τελευταίο, στο Ρέθυμνο, θα έχει βάση εισαγωγής τα 16.500 μόρια.

Τα Φιλολογικά Τμήματα θα παρουσιάσουν μεγαλύτερες πτώσεις συγκριτικά με τα προηγούμενα και το τελευταίο βαθμολογικά τμήμα, στην Κομοτηνή, εκτιμάται ότι θα κινηθεί στα 15.400 μόρια. Βεβαίως, στα Τμήματα που παράγουν φιλολόγους θα πρέπει να προστεθούν και τα Τμήματα Φιλοσοφίας, Παιδαγωγικής και Ψυχολογίας (ΦΠΨ), στα οποία η χαμηλότερη βάση αναμένεται να παρατηρηθεί στις Φιλοσοφικές και Κοινωνικές Σπουδές Ρεθύμνου, με 14.200 μόρια. Φιλολογικά θεωρούνται, επίσης, τα Τμήματα Ιστορίας και Αρχαιολογίας, με το Ιστορικό Αρχαιολογικό και Διαχείριση Πολιτισμικών Αγαθών Καλαμάτας να κινείται στα 14.300 μόρια.

Στο βαθμολογικό πυθμένα του 1ου επιστημονικού πεδίου, εκτός από τα Προγράμματα των Ιερατικών Σπουδών, η βαθμολογική βάση στα χαμηλόβαθμα ΤΕΙ θα είναι λίγο πάνω από τα 10.000 μόρια. Εξαιρέσεις εντυπωσιακά χαμηλών βάσεων θα έχουν στο 1ο επιστημονικό πεδίο τα Τμήματα Γαλλικής Γλώσσας και Φιλολογίας, Γερμανικής Φιλολογίας, καθώς και Ιταλικής και Ισπανικής Γλώσσας, στα οποία η βάση υπολογίζεται ότι θα κυμανθεί μεταξύ 6.000 και 7.000 μορίων!

Ακόμη χαμηλότερη αναμένεται ότι θα είναι η βάση του Τμήματος Εφαρμογών Ξένων Γλωσσών στη Διοίκηση και το Εμπόριο Ηπείρου (Ηγουμενίτσα), στο οποίο θα παρατηρηθεί… «βαθμολογικό χαμηλό» 4.500 μορίων όπως συνέβαινε πριν από το 2005.

2ο Επιστημονικό Πεδίο

Στο 2ο επιστημονικό πεδίο τα Τμήματα που συγκεντρώνουν τις μεγαλύτερες προτιμήσεις των υποψηφίων είναι αυτά των Μαθηματικών, των Φυσικών και της Χημείας. Σε όλα αυτά θα παρατηρηθεί πτώση των βάσεων από 200 έως 500 μόρια.

Ειδικότερες προβλέψεις φέρουν το τελευταίο Μαθηματικό Τμήμα στη Σάμο να κινείται στα 13.900 μόρια, το τελευταίο Φυσικό στο Ηράκλειο στα 14.800 μόρια και το τελευταίο Χημικό, επίσης στο Ηράκλειο, στα 15.200 μόρια.

Τα Τμήματα Πληροφορικής, τα οποία είναι κοινά στο 2ο και στο 4ο επιστημονικό πεδίο, θα ακολουθήσουν το γενικό πτωτικό κανόνα και το τελευταίο Τμήμα Πληροφορικής, του Ιονίου Πανεπιστημίου στην Κέρκυρα, θα κινηθεί στα 14.600 μόρια. Στο 2ο επιστημονικό πεδίο θα υπάρξουν και Τμήματα ΑΕΙ όπως το Γεωγραφίας Αιγαίου και το Επιστημών της Θάλασσας τα οποία θα κινηθούν στα 8.700 μόρια! Τα χαμηλόβαθμα ΤΕΙ της Φυτικής Παραγωγής και της Βιολογικής Καλλιέργειας και Ανθοκομίας θα κλείσουν τη βαθμολογική βάση με 6.500 μόρια.

3ο Επιστημονικό Πεδίο

Οι περιζήτητες Ιατρικές Σχολές θα παρουσιάσουν μικρή πτωτική τάση, η οποία θα είναι μεγαλύτερη στις Ιατρικές Σχολές της Περιφέρειας. Η τελευταία Ιατρική στην Αλεξανδρούπολη, η οποία υπερέβη πέρσι τα 19.000 μόρια, θα επανέλθει στα επίπεδα του 2008 με μια αρχική εκτίμηση τα 18.700 μόρια.

Στην Ιατρική Αθήνας και Θεσσαλονίκης, πάντως, η πτώση θα είναι της τάξεως των 150 έως 200 μορίων.

Τα χαμηλόβαθμα ΤΕΙ του 3ου επιστημονικού πεδίου λόγω αυξημένης ζήτησης δεν θα παρουσιάσουν τις πτωτικές τάσεις που θα αναμένονταν με βάση τις βαθμολογικές επιδόσεις των υποψηφίων. Οι Νοσηλευτικές Σχολές των ΤΕΙ θα κινηθούν μεταξύ 11.200 και 13.000 μορίων.

4ο Επιστημονικό Πεδίο

Στα περιζήτητα Τμήματα Πολιτικών Μηχανικών, καθώς και Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Η/Υ θα παρατηρηθούν σαφείς πτωτικές τάσεις, οι οποίες θα ξεκινούν από 250 μόρια για τα Τμήματα του κέντρου και θα φτάνουν τα 500 μόρια για τα περιφερειακά Τμήματα.

Με τα δεδομένα αυτά, το Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών στην Ξάνθη θα κινηθεί λίγο πάνω από τα 18.000 μόρια (18.100), ενώ οι Ηλεκτρολόγοι Μηχανικοί στην Ξάνθη θα έχουν βάση εισαγωγής 17.800 μόρια. Στις σχολές οι οποίες κινούνται από τα 14.000 έως 17.000 μόρια με βάση τα περσινά δεδομένα θα υπάρξουν σημαντικές πτώσεις έως και 500 μορίων. Τα πλέον χαμηλόβαθμα Τμήματα ΤΕΙ του 4ου επιστημονικού πεδίου θα είναι τα Τμήματα Μηχανολογίας και Ηλεκτρολογίας στην Περιφέρεια, τα οποία θα επανέλθουν στις βάσεις του 2004, θα κινηθούν δηλαδή μεταξύ 7.500 και 8.000 μορίων.

5ο Επιστημονικό Πεδίο

Το κρίσιμο μάθημα για τις βάσεις του 5ου πεδίου είναι οι «Αρχές Οικονομικής Θεωρίας», στο οποίο τα θέματα ήταν και περισσότερα και δυσκολότερα σε σχέση με πέρσι. Η τάση επομένως θα είναι και εδώ πτωτική και η αναμενόμενη μείωση των μορίων θα ξεκινάει από 250 μόρια στις υψηλόβαθμες σχολές και θα φτάνει τα 500 μόρια στις σχολές της μεσαίας και χαμηλής ζήτησης.

Στο βαθμολογικό πυθμένα, η κατάργηση της βαθμολογικής βάσης του 10 για την εισαγωγή στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση θα οδηγήσει σε ιδιαιτέρως χαμηλά επίπεδα μορίων, κυρίως στις σχολές Τουριστικών Επιχειρήσεων και Τουριστικών Επαγγελμάτων.

Εκτιμάται ότι οι σχολές αυτές στην Περιφέρεια θα διαμορφώσουν τις χαμηλότερες βάσεις του πεδίου στα 4.500 μόρια! Στο 5ο επιστημονικό πεδίο, πάντως, θα παρατηρηθούν και θεαματικές αυξήσεις μορίων, στις Σχολές Αξιωματικών και Αστυφυλάκων της Ελληνικής Αστυνομίας, ως αποτέλεσμα της θεαματικής μείωσης των θέσεων.

Οι θέσεις των εισακτέων στις σχολές Αστυφυλάκων από 2.100 περιορίστηκαν σε 900!

Η NASA στέλνει τη φωτογραφία σας στο διάστημα

Ένα νέο πρόγραμμα της αμερικανικής διαστημικής υπηρεσίας NASA προσφέρει στους λάτρεις του διαστήματος, που όμως δεν διαθέτουν μερικά εκατομμύρια δολάρια για να ταξιδέψουν οι ίδιοι, τη δυνατότητα να στείλουν τη... φωτογραφία τους πέρα από τη στρατόσφαιρα.

Για το "ταξίδι" της εικόνας του στο διάστημα αρκεί κάποιος να μπει στην ιστοσελίδα (faceinspace.nasa.gov) της υπηρεσίας, να "ανεβάσει" εκεί τη φωτογραφία του και το ονοματεπώνυμό του και να επιλέξει ποιο από τα αμερικανικά διαστημικά λεωφορεία θα μεταφέρει το πολύτιμο ενθύμιο. Οι υποψήφιοι "εικονικοί ταξιδιώτες" θα πρέπει πάντως να βιαστούν αφού απομένουν μόνο δύο προγραμματισμένες αποστολές, αυτή του Ντισκάβερι στα μέσα Σεπτεμβρίου και του Εντίβορ στα τέλη Νοεμβρίου.

Οι υποψήφιοι θα μπορούν στη συνέχεια να παρακολουθήσουν την πορεία του διαστημοπλοίου που περιέχει τη φωτογραφία τους.

Το ταξίδι, που θα είναι δωρεάν, εντάσσεται στο πλαίσιο της μακράς παράδοσης της NASA για την αποστολή διαφόρων, σημαντικών ή μη, αντικειμένων στο διάστημα. Παλιότερα η διαστημική υπηρεσία είχε στείλει υπογραφές μαθητών, δίσκους των Beatles, μια κούκλα του Μπαζ από την ταινία "Toy Story", ακόμη και τις στάχτες του δημιουργού της σειράς Star Trek, Τζιν Ροντενμπέρι.

Τον Μάρτιο του 2009 μια νυχτερίδα προσπάθησε να... ταξιδέψει και αυτή, χωρίς όμως επιτυχία, καθώς γραπώθηκε στη δεξαμενή καυσίμων του Ντισκάβερι λίγο πριν από την εκτόξευσή του.

Νόαμ Τσόμσκι - Ένας σύγχρονος γλωσσολόγος

από την Γεωργία Τσιώρου

Ο Νόαμ Τσόμσκι (Avram Noam Chomsky) είναι Αμερικανός καθηγητής στο Τμήμα Γλωσσολογίας και Φιλοσοφίας του Τεχνολογικού Ινστιτούτου της Μασαχουσέτης (MIT). Έχει συγγράψει πλήθος βιβλίων και άρθρων, ενώ έχει δώσει και εκτενείς διαλέξεις πάνω σε ένα ευρύτατο φάσμα θεμάτων τα οποία περιλαμβάνουν τη γλωσσολογία, τη φιλοσοφία και την ιστορία της διανόησης. Επίσης ο Τσόμσκι έχει πλούσιο ιστορικό πολιτικού ακτιβισμού από τη δεκαετία του '60 κι έπειτα, με πληθώρα βιβλίων τα οποία επικρίνουν κυρίως την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ, ενώ με δήλωσή του τοποθέτησε ιδεολογικά τον εαυτό του στον αναρχικό χώρο, αν και κατά καιρούς έχουν σχολιαστεί οι φιλελεύθερες καταβολές της πολιτικής του σκέψης.

Ο ιδρυτής της Γενετικής Μετασχηματικής Γραμματικής Νόαμ Τσόμσκι, γεννήθηκε στη Φιλαδέλφεια της Πενσυλβάνια των ΗΠΑ το 1928. Θεωρείται ο πιο σημαντικός θεωρητικός γλωσσολόγος του εικοστού αιώνα, ισάξιος τουλάχιστον του Φερντινάν ντε Σωσύρ. Αν μια πολύ σημαντική συμβολή του Σωσύρ ήταν να δείξει τη σπουδαιότητα της μελέτης της γλώσσας αυτής καθ' αυτής, καθώς και το γεγονός ότι ανήγαγε τη γλωσσολογία σε κλάδο καίριο και αυτόνομο, ο Τσόμσκι προχώρησε ακόμη περισσότερο, αποδεικνύοντας ότι η κατανόηση της ανθρώπινης γλώσσας συμβάλλει κατά πολύ στην κατανόηση της ανθρώπινης φύσης.

Γι΄ αυτό οι θέσεις του προκάλεσαν επανάσταση, όχι μόνο στο χώρο της γλωσσολογίας, αλλά και σε όλους τους ανθρωπιστικούς κλάδους, ιδιαίτερα σ΄ αυτούς της ψυχολογίας και της φιλοσοφίας.

Ο πατέρας του, γνωστός ιστορικός γλωσσολόγος της Εβραϊκής, τον έφερε σε πρώτη επαφή με τη γλωσσολογία. Στο πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια παρακολούθησε μαθήματα φιλοσοφίας και πολιτικών επιστημών. Κατόπιν εμβάθυνε στη γλωσσολογία, τα μαθηματικά και τη φιλοσοφία. Από το 1955 διδάσκει στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης.

Από τα πρώτα του βήματα ο Τσόμσκι τοποθετείται σε δύο διαφορετικές γλωσσολογικές προσεγγίσεις: την ιστορικοσυγκριτική, απ΄ τον πατέρα του, και την ακραία μορφή του αμερικανικού δομισμού, απ΄ τον καθηγητή γλωσσολογίας Χάρις. Η θεωρία την οποία διαμόρφωσε ο ίδιος δείχνει καθαρά την επίδραση των δύο αυτών κατευθύνσεων. Απ΄ την ιστορική γλωσσολογία παίρνει την τάση να αναζητά τις βαθύτερες αιτίες των φαινομένων της γλώσσας, ενώ από το δομισμό δέχεται την αρχή ότι η γλώσσα λειτουργεί ως αυστηρά καθορισμένο σύστημα. Αντίθετα από το δομισμό, ο Τσόμσκι δεν αρκείται στο να περιγράψει τα χαρακτηριστικά της μορφής και της κατανομής των γλωσσικών στοιχείων, αλλά ζητά να εξηγήσει γιατί η γλώσσα έχει τις ιδιότητες που έχει. Η εξήγηση που θα τον ικανοποιήσει δεν είναι ιστορική αλλά ψυχολογική. Η επίμονη αναζήτηση της βαθύτερης φύσης της γλώσσας και η πεποίθηση πως η ερμηνεία της ανάγεται στην ψυχολογία και τελικά στη βιολογία είναι που χαρακτηρίζουν σταθερά το γλωσσολογικό του έργο, από την πρώτη παρουσίαση της θεωρίας «Συντακτικές Δομές» (1957) έως την πιο πρόσφατη σύνθεσή της, τη γνωστή ως «Θεωρία Αρχών και Παραμέτρων».

Κατά τον Τσόμσκι, η ικανότητα της ανθρώπινης γλώσσας είναι μια ικανότητα είδους, δηλαδή διαφοροποιείται ελάχιστα μεταξύ των ανθρώπων και είναι, από βιολογική άποψη, απομονωμένη. Οι πιο στοιχειώδεις ιδιότητές της (σημασιολογικές, συντακτικές κτλ) δεν εντοπίζονται σε άλλα είδη. Επιπλέον, αναπτύχθηκε πολύ πρόσφατα, προφανώς κατά τη διάρκεια των τελευταίων μερικών εκατοντάδων χιλιετιών, εκατομμύρια έτη μετά το διαχωρισμό μας από τα θηλαστικά. Η ανθρώπινη γλώσσα εξηγεί σε σημαντικό βαθμό το γιατί οι άνθρωποι είναι το μόνο είδος με ιστορία, πολιτισμική ποικιλία οποιασδήποτε πολυπλοκότητας και σε τεράστιους αριθμούς κατά τα πολύ πρόσφατα χρόνια.

Η θεωρία του Τσόμσκι χαρακτηρίζει τυπολογικά μια ανθρώπινη γλώσσα, δηλαδή ξεχωρίζει με ακρίβεια την ομάδα των γραμματικών διαδικασιών που υπάρχουν σε μια γλώσσα. Αυτός ο χαρακτηρισμός ονομάζεται Οικουμενική Γραμματική, μια γραμματική που καθορίζει τα τυπολογικά όρια, που μέσα τους μπορούν να λειτουργήσουν όλες οι γλώσσες του κόσμου. Η Οικουμενική Γραμματική περιέχει μια σειρά από αρχές και διαδικασίες που έχουν οικουμενική ισχύ, δηλαδή εφαρμόζονται σ΄ όλες τις γλώσσες της υφηλίου, από τα Αλβανικά έως τα Τούρκικα και τις γλώσσες της Μογγολίας.

Ο Τσόμσκι παρατηρεί ότι η γλώσσα αναπτύσσεται στο παιδί πολύ πριν τις άλλες διανοητικές λειτουργίες, ανεξάρτητα από το βαθμό ευφυΐας και τους περιβαλλοντικούς παράγοντες, και φαίνεται να περνά για όλα τα παιδιά από τα ίδια στάδια εξέλιξης. Αυτό δείχνει ότι η γλώσσα δε διδάσκεται στο παιδί όπως διδάσκονται οι επίκτητες ικανότητες (π.χ. η γραφή), αλλά καθοδηγείται από εσωτερικές δυναμικές, οι οποίες διαμορφώνονται μόνο ως προς τις επιφανειακές τους λεπτομέρειες από τη γλώσσα του περιβάλλοντος. Η γλώσσα λοιπόν δε μαθαίνεται εμπειρικά αλλά ξεκινά από μια έμφυτη, γενετικά δοσμένη μορφή που είναι κοινή σ΄ όλο το ανθρώπινο γένος. Ο Τσόμσκι χαρακτηρίζει τη γλωσσική ιδιότητα σαν μια όψη της ανθρώπινης φύσης. Η ανθρώπινη φύση με τη σειρά της χαρακτηρίζεται σαν ένα σύνολο από γλωσσικές ικανότητες «φυτεμένες» εκ γενετής στη νόηση, σαν ένα σύνολο από άλλες γνωστικές ικανότητες που, μια και είναι φυτεμένο μέσα της, αναπτύσσει ένα είδος ανοσίας στις περιβαλλοντικές επιδράσεις.

Εδώ φαίνεται ο Πλατωνισμός του Τσόμσκι. Ο ίδιος μας λέει πως η γλωσσική του θεωρία είναι μέρος του προβληματισμού του Πλάτωνα. Ο τελευταίος αναρωτιέται πώς ξέρουμε τόσα πολλά, αφού η εμπειρία μας είναι τόσο περιορισμένη. Στην ουσία είναι ένα ερώτημα που σχετίζεται με το «θαύμα» της κατάκτησης της γλώσσας από ένα παιδί τριών χρονών που δεν έχει εκτεθεί ακόμα σε αρκετά γλωσσικά ερεθίσματα. Παρόλα αυτά το παιδί κατορθώνει να μαθαίνει και να δομεί τη γραμματική της μητρικής του γλώσσας μέσα σ΄ ένα φτωχό κάδρο γλωσσικής εμπειρίας. Ο Τσόμσκι έθεσε το ζήτημα αυτής της έμφυτης γνώσης πάνω στο κεντρικό νευρικό σύστημα. Ο άνθρωπος μαθαίνει επειδή το νευρικό του σύστημα είναι οργανωμένο για τέτοια μάθηση. Έχει απορρίψει τον εμπειρισμό αλλά και τον καρτεσιανό δυϊσμό «πνεύμα- σώμα» και πιστεύει πως η γλωσσική ικανότητα και γνώση είναι μια βιολογικά καθορισμένη δομή κι ότι αυτό που ονομάζουμε γλώσσα, προτάσεις κλπ δεν είναι παρά μια έκφραση αυτής της δομής του εγκεφάλου.

Αντίθετα, πολλοί ψυχολόγοι της συμπεριφοράς ισχυρίζονται πως το μυαλό του παιδιού είναι λευκό χαρτί, tabula rasa όπως λέγεται, στο οποίο γράφονται τα πάντα από τη γέννηση και μετά. Απαντώντας ο Τσόμσκι και δίνοντας μια κοινωνική χροιά στη θεωρία του, λέει πως, αν πραγματικά ο άνθρωπος είναι ένα ολότελα σφυρηλατημένο ον, δίχως έμφυτες δομές στη νόησή του και χωρίς εσώτατες ανάγκες κοινωνικής και εκπολιτιστικής υφής, τότε του αξίζει να γίνει αντικείμενο «συμπεριφεριακού πειραματισμού» από την Κρατική εξουσία, από το Διαχειριστή Μεγαλοεπιχείρησης, από τον Τεχνοκράτη ή την Κεντρική Επιτροπή. Όσοι εμπιστεύονται το ανθρώπινο είδος εύχονται τα πράγματα να μην πάρουν τέτοια τροπή και θα προσπαθήσουν να εντοπίσουν τα βαθύτερα εσωτερικά χαρακτηριστικά του ανθρώπου, που θα μας εφοδιάσουν μ΄ ένα πλαίσιο για πνευματικό ξετύλιγμα, για ανάπτυξη ηθικής συνείδησης, για εκπολιτιστικές δημιουργίες και για συμμετοχή σε μια ελεύθερη, ανθρώπινη κοινωνία. Λέει χαρακτηριστικά πως όπως μελετάμε το φάσμα των ανθρώπινων γλωσσών με κάποια επιτυχία, ίσως να μπορέσουμε να μελετήσουμε τις μορφές της καλλιτεχνικής έκφρασης ή ακόμα και την επιστημονική γνώση που έπλασε ο άνθρωπος ή τη γκάμα των ηθικών συστημάτων και των κοινωνικών δομών όπου ο άνθρωπος ζει και ενεργεί. Σκέπτεται πως θα μπορούσαμε να προβάλλουμε ένα μοντέλο κοινωνικής οργάνωσης, που κάτω από δοσμένους όρους υλικού και πνευματικού πολιτισμού θ΄ αγκάλιαζε τη θεμελιακή ανθρώπινη ανάγκη για πρωτοβουλία, για δημιουργική δραστηριότητα, γι΄ ανθρώπινη αλληλεγγύη και για την πραγμάτωση του κοινωνικού δικαίου.

Για τον Τσόμσκι η έμφυτη γλωσσική ικανότητα είναι απόκτημα όλων των ανθρώπων, όχι το απόκτημα μιας φυλής, ενός έθνους, μιας τάξης ή ενός άνδρα ή μιας γυναίκας. Η Οικουμενική Γραμματική είναι σαν τα πόδια, τα μάτια, την καρδιά κάθε ανθρώπου πάνω στη φλούδα της Γης. Η Οικουμενική Γραμματική ενώνει την ανθρωπότητα, δεν τη διαιρεί. Το κάθε άτομο μπορεί, χρησιμοποιώντας μέσα που στη βάση τους είναι κοινά για όλους του ανθρώπους, να εκφράσει τη δική του μοναδική προσωπικότητα.

Καταλήγοντας και ανακεφαλαιώνοντας μπορούμε να πούμε πως το κεντρικό ενδιαφέρον του Τσόμσκι είναι ο άνθρωπος και η θέση του μέσα στη φύση και την κοινωνία। Απ΄ τον ανθρωποκεντρισμό του πηγάζουν όλες οι δραστηριότητές του σε διάφορους τομείς. Ανάλογα με τον τομέα οι σχολιαστές αξιολογούν το έργο του Τσόμσκι διαφορετικά. Στη γλωσσολογία, κατά τον Λύονς, η μεγαλύτερη προσφορά του Τσόμσκι είναι η μελέτη των τυπικών μαθηματικών ιδιοτήτων της γλώσσας. Κατ΄ άλλους, η συμβολή του έγκειται στο ότι αποσύνδεσε τη γλωσσολογία από τον εμπειρισμό και την επανασύνδεσε με την ψυχολογία και την καθολική γραμματική. Χάρη στον Τσόμσκι έχει δημιουργηθεί ένας νέος, πολύ δυναμικός και δημιουργικός κλάδος, η Ψυχογλωσσολογία, που μελετά τη σχέση ψυχολογίας και γλώσσας. Όσον αφορά τη φιλοσοφία, ο Τσόμσκι απορρίπτει το λογικό θετικισμό των γλωσσολόγων φιλοσόφων, που βασίζεται στον εμπειρισμό, επιστρέφει στη νοησιοκρατία του Καρτέσιου αλλά δε δέχεται τον καρτεσιανό διαχωρισμό ανάμεσα στο πνεύμα και το σώμα. Για τον Τσόμσκι ό,τι ονομάζουμε πνεύμα ή πνευματική ιδιότητα πρέπει τελικά να ανάγεται στις βιολογικές ιδιότητες του ανθρώπινου νου. Η θέση του σύμφωνα με την οποία ο άνθρωπος γεννιέται μ΄ έμφυτη γνώση τον φέρνει κοντά στον Πλάτωνα.

Η ιστορία του hip-hop

από τον Γιάννη Πουμπουρίδη

To Hip-Hop το έχουμε σίγουρα ακούσει όλοι μας (μιας και τον τελευταίο καιρό είναι πολύ της μόδας).Είναι το είδος μουσικής που χαρακτηρίζεται κυρίως για τον επαναστατικό και ενάντια στο κατεστημένο στίχο του και για τους περίεργους ρυθμούς πάνω στους οποίους είναι γραμμένοι αυτοί οι στίχοι.Σε πολλές περιπτώσεις όμως έχει συνδεθεί με τη βία, τα ναρκωτικά, τις ημίγυμνες παρουσίες των video-clips, στοιχεία που μόνο τα τελευταία χρόνια μπήκαν στο χώρο του Hip-Hop. Αυτή είναι η ευρεία αντίληψη. Για τους μυημένους του είδους το Hip-Hop είανι τρόπος ζωής..τα στοιχεία που το απαρτίζουν είναι 4, το τραγούδι, το dj-ing, το graffiti και το breakdance.

Υπάρχουν απόψεις που τα θέλουν περισσότερα όπως ενδεικτικα η slung γλώσσα και άλλα,η επικρατέστερη άποψη όμως είναι των 4.

To Hip-Hop ξεκίνησε στα αμερικάνικα clubs όταν κατα τη διάρκεια του διαλείματος των DJs ή κατα την ώρα που άλλαζαν τα CDs στα μηχανήματατά τους κάποιοι( που πληρώνονταν από το μαγαζί) απάγγελαν στίχους με μοναδικά στοιχεία τους το το ρυθμό και την ομοιοκαταληξία, απασχολόντας έτσι τον κόσμο εν αναμονή του DJ και πάντα χωρίς μουσική.Αυτό ονομάστηκε rap. Ήταν η αρχή. Σιγά σιγα και καθώς οι ιδιοκτήτες των μαγαζιών έβλεπαν ότι οι rapers, έτσι ονομάζονταν αυτοί που έκαναν rap, είχαν απήχηση βοήθησαν στην ανάπτυξη αυτής της καινούργιας μουσικής (που ακόμα δεν είχε DJ όταν απαγγέλονταν οι στίχοι). Έτσι η rap μουσική εγκαθιδρίθηκε. Οι όροι όμως Hip-Hop μουσική και rap μουσική δεν είναι οι ίδιοι. Το hip-hop συμπεριλαμβάνει και ένα άλλο στοιχείο, το DJ-ing δηλαδή την εισαγωγή ενός ρυθμού η μουσικού κομματιού πάνω/με βάση το οποίο γινόταν το rap και κατέληξε αναπόσπαστο κομμάτι του. Αυτοί που τραγουδούσαν τους στίχους ονομάστηκαν MCs και συνήθως μιλούσαν στα τραγούδια τους για ημί-αυτοβιογραφικές ιστορίες. Κατακρίθηκε από τους λευκούς, μέχρι τότε γινόταν σχεδόν αποκλειστικά από μαύρους, γιατί οι στίχοι μιλούσαν για βία, ναρκωτικά κλπ, στην ουσία όμως μιλούσαν για την καθημερινότητα των μαύρων στις υποανάπτυκτες περιοχές που ζούσαν. Σιγά σιγά έγινε ένας τρόπος έκφρασης και εκδήλωσης της άρνησής τους προς την κοινωνία. Στις δεκαετίες που ακολούθισαν το Hip-Hop αναπτίσσεται( παράλληλα με τον στίχο του που τώρα πια δεν μιλάει μόνο για βία και ναρκωτικά). Νέα ήδη ξεφιτρώνουν όπως είναι nu-metal( δηλαδή η ανάμειξη Hip-Hop και metal) το RnB( που συνεχίζει τους στίχους για γυναίκες, λεφτά κλπ πράγματα που δίνουν μια εντύπωση για το Hip-Hop τελείως διαφορετική από την πραγματική του και το οποίο, RnB, στηρίζεται από μεγάλες πολυεθνικές κια γύρω του παίζονται πολλά δισεκατομμύρια και το λεγόμενο "gangsta-rap" (δεν υπάρχει ακριβής ονομασία) το οποίο μιλάει για μαύρους, κοσμήματα, μενταγιόν, λεφτά, όπλα, ναρκωτικά αλλά παρ' όλ' αυτά παραμένει κατά πολύ καλύτερο από το RnB γιατί είναι κάτι αυθεντικό, είναι βγαλμένο από τη ζωή και τα γκέτο των μαύρων μεταναστών και προβάλλει όλες τις ελλείψεις που είχαν οι μαύροι τόσα χρόνια. Παραμένει τέλος καλύτερο από το RnB γιατί είναι αληθινό ενώ το RnB είναι ένα κατασκευασμένο προιόν, φτιαγμένο για να πουληθεί, όχι για να διαμαρτυρυθεί, που είναι και ο πραγματικός στόχος του Hip-Hop.


Παράλληλα με αυτές τις αλλαγές, το HipHop έχει περάσει τον ατλαντικό και έχει διαδοθεί σε πολλές χώρες ανά τον κόσμο συμβάλλοντας και αυτές με τη σειρά τους στη αλλαγή του. σήμερα θεωρείται το δεύτερο πιο δημοφιλές είδος μουσικής στις Η.Π.Α. και κατέχει τις πρώτες θέσεις σε όλο το κόσμο. Τα πιο δημοφιλή σήμερα είναι το Αμερικάνικο, Γαλλικό, Γερμανικό, Ρωσικό και Βουλγάρικο Hip-Hop έχοντας εκτομμύρια θαυμαστές ανά τον κόσμο.

Το Hip-Hop στη χώρα μας άρχισε να αναπτύσσεται γύρω στο '90 (σαν δισκογραφία, αφου είχε έρθει και ακουστεί πολύ πιο πριν). ο πρώτος ελληνικός Hip-Hop δίσκος "η διαμαρτυρία" του BD Foxmoor και ο δεύτερος "σκληροί καιροί" των FF.C φτιάχτηκαν από χρήματα των ίδιων αφού οι εταιρείες τότε είχαν κλειστές πόρτες σε όσους έκαναν Hip-Hop (στην συγκεκριμένη φάση υπάρχουν πολλές λεπτομέρειες που είναι και δύσκολο και χρονοβόρο να αναφερθούν,οι φανατικοί του είδους μάλλον τις χέρουν ήδη..) αργότερα θα ανοίξουν και θα αντιληφθούν την χρησιμότητα αυτού του είδους μουσικής, από όλες τις απόψεις. Οι 2 πρώτοι αυτοί δίσκοι που πουλήθηκαν τότε από χέρι σε χέρι αξίζουν σήμερα( οι αυθεντικές εκδόσεις τους) στην μαύρη αγορά μέχρι και 600 ευρώ. Έπειτα επήλθε και ο χωρισμός της ελληνικής Hip-Hop σκηνής σε Hip-Hop kai Low Bap.

Γενικά το Hip-Hop, ένα είδος μουσικής, και τρόπoυ ζωής που απορίφθηκε στην αρχή από τους λευκούς λόγω των στίχων του και των εκφραστών του έγινε αποδεκτό παγκοσμίως και ένα από τα δημοφιλέστερα είδη μουσικής. Εκατομμύρια λευκοί το έχουν ήδη αποδεχτεί ως επανασταση. ας κάνουμε και εμείς το ίδιο. ξεκίνησε σαν ένας τρόπος επανάστασης και εναντίωσης στο κατεστημένο, την φτώχεια και τον καπιταλισμό και παρά τις αλλοιώσεις που κάποιοι προσπάθησαν να επιβάλλουν διατηρήθηκε, αν όχι αναλοίοτο, πολύ καλά στις αξίες του. Ας συνεχίσει έτσι..

Οι μεταμορφώσεις της ύλης - Εντοπίστηκε σωματίδιο χαμαιλέων

Ιταλοί επιστήμονες ανακοίνωσαν ότι έλυσαν το μυστήριο των χαμένων νετρίνων. Για πρώτη φορά κατάφεραν να παρατηρήσουν άμεσα ότι τα νετρίνα μεταλλάσσονται από το ένα είδος σε ένα άλλο, τα ταυ-νετρίνα και πλησίασαν την ερμηνεία της σκοτεινής ύλης.
Ερευνητές της ομάδας OPERA του Εθνικού Ινστιτούτου Πυρηνικής Φυσικής της Ιταλίας ανακοίνωσαν ότι πιθανότατα έλυσαν το μυστήριο των "αγνοούμενων" νετρίνων, που αποτελούσαν ένα από τα αινίγματα του υποατομικού κόσμου της σωματιδιακής φυσικής. Για πρώτη φορά κατάφεραν να παρατηρήσουν άμεσα -με ποσοστό βεβαιότητας 98%- τα νετρίνα να μεταλλάσσονται από το ένα είδος σε ένα άλλο, τα ταυ-νετρίνα.

Εδώ και δεκαετίες, οι επιστήμονες έχουν παρατηρήσει ότι πολύ λιγότερα νετρίνα (ηλεκτρικά ουδέτερα σωματίδια που ταξιδεύουν σχεδόν με την ταχύτητα του φωτός) φθάνουν στη Γη σε σχέση με τις ποσότητες που εδώ και περίπου 80 χρόνια προβλέπουν οι κυρίαρχες θεωρίες για τον ήλιο. Αυτό σημαίνει είτε ότι οι θεωρίες είναι λανθασμένες, είτε ότι κάτι συμβαίνει στα νετρίνα καθ' οδόν.

Τουλάχιστον ένα είδος νετρίνων, τα μιονικά νετρίνα, είχαν παρατηρηθεί να αλλάζουν "ταυτότητα" και να εξαφανίζονται, γεγονός που είχε οδηγήσει στη θεωρία (που κέρδισε και το νόμπελ φυσικής του 1969) ότι τα νετρίνα μπορούν να μεταμορφώνονται ως "χαμαιλέοντες" σε άλλες αόρατες μορφές. Όμως ποτέ δεν είχε μέχρι σήμερα παρατηρηθεί άμεσα ένα μιονικό νετρίνο να μεταμορφώνεται σε ταυ-νετρίνο.

Αν και σύμφωνα με το Καθιερωμένο Μοντέλο τα νετρίνα δεν μπορούν να έχουν μάζα, τα νέα πειράματα δείχνουν πως έχουν, γιατί η μεταμόρφωσή τους από το ένα είδος σωματιδίου στο άλλο προϋποθέτει την ύπαρξη μάζας.

Όπως δήλωσε ο ιταλός ερευνητής και εκπρόσωπος της ομάδας OPERA Αντόνιο Ερεντιτάτο "βρέθηκε το κομμάτι του παζλ που έλειπε. Αν αποδειχτεί αληθινό, σημαίνει ότι μια νέα φυσική θα χρειαστεί για να το εξηγήσει".


Οι ιταλοί ερευνητές δήλωσαν αισιόδοξοι ότι μετά την παρατήρηση ενός ταυ-νετρίνου, θα ακολουθήσουν και άλλες παρατηρήσεις, που θα επιβεβαιώσουν πέραν πάσης αμφιβολίας ότι τα νετρίνα μπορούν να "μεταμορφώνονται" σε άλλα σωματίδια.

Χρειάστηκαν τέσσερα χρόνια από τότε που άρχισαν οι επιστήμονες του CERN να στέλνουν τις ακτίνες των μιονικών νετρίνων προς τους ιταλούς συναδέλφους τους, μέχρι τελικά να παρατηρηθεί τώρα για πρώτη φορά η "μεταμόρφωση" ενός νετρίνου σε ταυ-νετρίνο. Δεν αποκλείεται, σύμφωνα με τους ερευνητές, να υπάρχουν και άλλα, αόρατα μέχρι σήμερα, είδη σωματιδίων στα οποία μετατρέπονται τα νετρίνα, πράγμα που μπορεί να ερμηνεύει τη "σκοτεινή ύλη".

Η παρατήρηση της μεταμόρφωσης του νετρίνου συνέβη στη διάρκεια του "ταξιδιού" μιας ακτίνας (σαν λέιζερ), η οποία αποτελείτο από δισεκατομμύρια μιονικά νετρίνα και η οποία στάλθηκε από το CERN κοντά στη Γενεύη, μέσω της Γης κάτω από τις Άλπεις, στο Εργαστήριο Γκραν Σάσο κοντά στην πόλη Ακουίλα της κεντρικής Ιταλίας, μια απόσταση 730 χλμ. που τα σωματίδια διέσχισαν σε 2,4 χιλιοστά του δευτερολέπτου, σύμφωνα με τα πρακτορεία Ρόιτερ και Γαλλικό.

Αν επόμενα πειράματα επιβεβαιώσουν την ανακάλυψη, μπορεί να φέρουν αναταράξεις στο Καθιερωμένο Μοντέλο της φυσικής, αλλά και να ρίξουν φως στην κατανόηση της λεγόμενης "σκοτεινής" ύλης, που θεωρείται ότι συνιστά το 25% του σύμπαντος.

7th Synch Festival- Ο ήχος στην πρώτη γραμμή

4 και 5 Ιουνίου στην τεχνόπολη, Γκάζι

Το Synch είναι εδώ για να παρουσιάσει ό,τι καλό παίζει κι εκεί έξω (κι εδώ γύρω), από παιδιά-ηλεκτρονικά θαύματα μέχρι φτασμένους βετεράνους, τοποθετώντας στρατηγικά σημεία-κλειδιά σε ένα μουσικό χάρτη που μας κάνει να καταρρίψουμε τείχη και να ανακαλύψουμε νέους ορίζοντες στο σύγχρονο ήχο.

Τους Βρετανούς electro-popsters Hot Chip, λ.χ., τους παρακολουθούμε καιρό (έχουν φτάσει αισίως στο 4ο άλμπουμ «One Life Stand»), μένει λοιπόν να δούμε αν θα δικαιώσουν τη φήμη τους ως δραστήριοι live αυτοσχεδιαστές. Ανυπομονούμε και για το show της Καναδής Peaches, καθώς πρόκειται για μια αμφιλεγόμενη περσόνα, η οποία πολεμά για το δικαίωμα στο ερμαφρόδιτο, με εύστοχους punk-electronica ήχους και στίχους. Στα decks διαξιφίζονται για την πρωτιά ο Ιάπωνας DJ Krush και ο Γάλλος Laurent Garnier. Αν κι ο Krush είναι αυτός που έδειξε στους Ιάπωνες DJs το δρόμο για τα lives με φουλ μπάντα (και στον υπόλοιπο κόσμο για το γιαπωνέζικο hip hop και το trip hop), ο Garnier είναι αυτός που κάνει την έκπληξη και ντύνει τα techno μπιτάκια του με live μουσικούς.

Τechno-house-nu disco γεύσεις από το Μάντσεστερ (στα βήματα του προηγούμενου) μας δίνουν και οι δεινοί Βρετανοί Moonboots και Trus’Me (με γνωστές συνεργασίες να επιβεβαιώνουν την εγκυρότητα των επιλογών τους) καθώς και ο Balearic Mike. Θορυβώδη άφιξη κάνουν οι δεινοί πειραματιστές Fuck Buttons και οι λάτρεις του feedback A Place Το Bury Strangers. Οι Γερμανοί Get Well Soon εξισορροπούν ταυτόχρονα το ηχητικό τοπίο με στιγμιότυπα από δύο δεξιοτεχνικά folk rock άλμπουμ, ενώ στη folk μελωδικότητα υποκλίνεται και ο Βρετανός Matt Elliott. Την καλοκαιρινή διάθεση για απόδραση έρχονται να ενισχύσουν τόσο το φευγάτο πειραματικό ambient των Aethenor (με μέλη των SunnO)))) και Ulver) όσο και η afrobeat-nu jazz σύμπραξη του ντράμερ Tony Allen (ήταν χρόνια στο πλευρό του Fela Kuti) με τον Φινλανδό σαξοφωνίστα Jimi Tenor.

Εξωτικό afrobeat ψηφίζουν επίσης (στα decks) ο μέγας Keith Slater (ή Boiling Point), το ψαγμένο crew της Analog Afrika και ο δικός μας Teranga Beat. Οι Γερμανοί annb, δηλαδή ο αιρετικός Blixa Bargeld (στοιχειωμένη κραυγή των Einsturzende Neubauten και πρώην Bad Seed με τον Nick Cave) και ο ηλεκτρονικός οραματιστής Alva Noto, ανεβάζουν τις avant-garde προσδοκίες. Ο πολυσχιδής Αμερικανός Jimmy Edgar ρίχνει από τα πλατό ματιές στο μέλλον του funk, ενώ ο Busy P (αφεντικό της προχωρημένης Ed Banger Records) δίνει γαλλική φινέτσα στο nu disco μεταμεσονύχτιο πάρτι. Όσο για τα δικά μας παιδιά, θα δούμε Lolek, Lumiere Brother, Felizol & The Boy, Μοdrec, My Wet Calvin, No Profile, Ilan Manouach, Cayetano Soundsystem κ.ά., που εναλλάσσουν πειραγμένα χορευτικά beats και folk εσωτερικότητα.

Μοντεσσοριανό σύστημα εκπαίδευσης - Μαρία Μοντεσσόρι

από την Γεωργία Τσιώρου

Παιδαγωγική φιλοσοφία των Μοντεσσοριανών σχολείων είναι, πως κάθε ανθρώπινο ον γεννιέται έχοντας «εν δυνάμει» τις μελλοντικές ικανότητές του. Το παιδί ωθούμενο από τις δικές του εσωτερικές δυνάμεις έχει ανάγκη να γνωρίσει ό,τι το περιβάλλει, αποκτώντας έτσι εμπειρίες που θα το οδηγήσουν στην ομαλή εξέλιξή του. Χρειάζεται λοιπόν, ένα περιβάλλον που θα το βοηθήσει να ασκήσει και να αναπτύξει όλες αυτές τις «εν δυνάμει» ικανότητες, να κατακτήσει την ανεξαρτησία του αλλά και τη συνεργασία με τα άλλα άτομα. Θεμελιώδης όρος του Μοντεσσοριανού συστήματος είναι η δημιουργία αυτού ακριβώς του περιβάλλοντος, μέσα στο οποίο το παιδί θα μπορεί να εργάζεται με συγκέντρωση και υλικό (δουλειές) που ανταποκρίνεται στο ενδιαφέρον για όση ώρα αυτό παραμένει «ενεργό» νιώθοντας έτσι τη χαρά της δημιουργίας.

Η μάθηση στο Μοντεσσοριανό σχολείο δεν προκύπτει από την κλασσική μορφή της διδασκαλίας. Έχει την έννοια της αυτοαγωγής, της αυτομόρφωσης. Δηλαδή η εκπαίδευση του παιδιού προκύπτει μέσα από την ατομική του εργασία σ’ ένα επιστημονικά οργανωμένο ειδικό περιβάλλον. Το περιβάλλον αυτό πρέπει να ανταποκρίνεται στις ανάγκες πειραματισμού, έρευνας, μελέτης κι ανακάλυψης της γνώσης, ένα περιβάλλον μέσα στο οποίο με την ελεύθερη κι αυθόρμητη δράση του ίδιου του παιδιού θα μπορούν ν’ αναπτυχθούν και να εξελιχθούν ομαλά όλες οι ιδιότητες και οι ικανότητές του. Πρόκειται για ένα συγκεκριμένο περιβάλλον αφ’ ενός σπιτικό (κτιριακός χώρος και εξοπλισμός), επίπλωση προσαρμοσμένη στις δυνατότητες και δεξιότητες του παιδιού (ορισμένο παιδαγωγικό υλικό), αφ’ ετέρου ορισμένου κλίματος πνευματικής και ψυχικής ζωής.

Η Μαρία Μοντεσσόρι,(1870-1952) της οποίας η προσωπικότητα και το έργο αποτελούν σημαντικό σταθμό στη μελέτη της σύγχρονης παιδαγωγικής σκέψης, γεννήθηκε στην επαρχία Chiaravalle της Ιταλίας το 1870.

Σπούδασε ιατρική, της οποίας αναγορεύτηκε διδάκτωρ το 1896. Η επιθυμία και η ανάγκη της για βαθύτερη παιδαγωγική μόρφωση την οδήγησαν να εγγραφεί το 1902 στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου της Ρώμης, όπου σπούδασε Παιδαγωγική, Φιλοσοφία και Ψυχολογία.

Στην ψυχιατρική κλινική του Πανεπιστημίου είχε την ευκαιρία να ασχοληθεί με παιδιά με νοητική υστέρηση. Τότε διαπίστωσε ότι η Παιδαγωγική πρέπει να συνεργαστεί με την Ιατρική για την θεραπεία αυτών των παιδιών γιατί, ακόμα και αυτά τα άτυχα παιδιά, όταν ενθαρρύνονταν κατάλληλα, αποκτούσαν ένα αυθόρμητο ενδιαφέρον στη μάθηση και μία αυθόρμητη αυτοπειθαρχία.

Η Μοντεσσόρι ίδρυσε το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο για τη μελέτη των προβλημάτων των τροφίμων του φρενοκομείου της Ρώμης. Στο ινστιτούτο αυτό δίδαξε και η ίδια και εφάρμοσε τη μέθοδό της, την οποία ύστερα θέλησε να εφαρμόσει και στα ομαλώς αναπτυσσόμενα άτομα. Η Μ. Μοντεσσόρι αναρωτιέται : «ενώ όλοι θαύμαζαν τα καθυστερημένα παιδιά του σχολείου μου, εγώ αναζητούσα τις αιτίες που κρατούσαν τόσο πίσω τα γερά και ευτυχισμένα παιδιά των κανονικών σχολείων που στα τεστ νοημοσύνης ήταν ίσα με τους δικούς μου δύστυχους μαθητές».

Όσο περισσότερο εμβάθυνε στην ανώμαλη αυτή κατάσταση, τόσο περισσότερο δυνάμωνε η πεποίθησή της ότι η αιτία βρισκόταν σε κάποια διαφορά στις εκπαιδευτικές αρχές.
Έτσι το 1909, όταν η Μοντεσσόρι εγκατέλειψε τη δουλειά της με τα παιδιά στο επανορθωτικό σχολείο της Ρώμης, δούλευε κιόλας στο μυαλό της την ιδέα μιας διαφορετικής εκπαιδευτικής αγωγής των παιδιών στα σχολεία. Έτσι, σαν υφηγήτρια του Πανεπιστημίου της Ρώμης επέτεινε τη δράση της στην ίδρυση και οργάνωση κέντρων προσχολικής αγωγής, τα οποία ονόμασε «σπίτια του παιδιού» και στο συγγραφικό της έργο, το οποίο την κατέστησε διεθνώς γνωστή, ιδιαίτερα το περίφημο επιστημονικό της σύγγραμμα «η μέθοδος της επιστημονικής παιδαγωγικής και το σπίτι των παιδιών».

Οι εμπνευσμένες εκπαιδευτικές ιδέες της Μ. Μοντεσσόρι έπιασαν βαθιές ρίζες σε όλο τον κόσμο και αποδείχτηκε ότι μπορούν να έχουν καθολική εφαρμογή, ανεξάρτητα από χώρα και φυλή. Με το σύστημά της απέβλεψε στο σεβασμό της αναπτύξεως του παιδιού, στη βοήθεια να εκδηλώσει τις ικανότητές του και στην εδραίωση, μέσω της υγιούς, δίκαιας και δημοκρατικής αγωγής, μιας ειρηνικής ανθρωπότητας, στην οποία ο εγωισμός, οι ανισότητες, οι πόλεμοι και η άσκηση βίας, με οποιοδήποτε τρόπο, δε θα έχουν θέση.

Το Μοντεσσοριανό σύστημα κυρίως αναφέρεται στην αγωγή των αισθήσεων, στην αγωγή των μυών, στην αγωγή της ευφυΐας και στην αγωγή των κοινωνικών συναισθημάτων και της ηθικής βουλήσεως.

Επί σαράντα ολόκληρα χρόνια, από χώρα σε χώρα, σε ειρηνικούς και εμπόλεμους καιρούς, η Μοντεσσόρι δε σταμάτησε ούτε στιγμή τις εκπαιδευτικές περιοδείες και τις έρευνές της. Ήταν τόσες πολλές οι προσκλήσεις από την Ευρώπη, την Αμερική και την Ασία, που μη μπορώντας να τις αποδεχτεί όλες έλεγε: «έχω τόση πρακτική δουλειά να κάνω που δεν μπορώ να μιλώ όλη την ώρα». Η Μοντεσσόρι είδε ότι η μέθοδός της θα εκτεινόταν πέρα από τα όρια του εκπαιδευτικού συστήματος και θα έφερνε αλλαγές και στο σπίτι και τελικά και μέσα στην κοινωνία. Καταλάβαινε ότι αυτό έκρυβε τον κίνδυνο παρανόησης και κακής εφαρμογής των αρχών της μεθόδου της. Έτσι, για τα επόμενα σαράντα χρόνια της ζωής της αφοσιώθηκε στο συγγραφικό έργο. Τόσο τεράστιο και πολύμορφο είναι το παραγωγικό της έργο, που θα χρειαστούν πολλά χρόνια μέχρι να γίνει καθολικά γνωστό και να εφαρμοστεί στο χώρο της εκπαίδευσης. Ενώ θα χρειαστούν πολλαπλάσια χρόνια για να εφαρμοστούν στη ζωή της οικογένειας και στην κοινωνία. Ένα τεράστιο μέρος των γραπτών της παραμένουν ατακτοποίητα και αδημοσίευτα.

Η παιδαγωγική της Μοντεσσόρι βασίζεται σε επιστημονικές αρχές, οι οποίες αναφέρονται στη γνώση της φύσης και της εξέλιξης του παιδιού. Η φιλοσοφική και ψυχολογική βάση στη μέθοδό της είναι το άτομο, σαν πυρήνας της κοινωνίας και η ελευθερία του. Εδώ το παιδί θα εκφράσει τις ανάγκες του, θα εκδηλώσει τις κλίσεις του, θα αναπτύξει τις ικανότητές του. Από την ελεύθερη συνάντηση με το περιβάλλον θα προέλθει η ελεύθερη ενέργεια και δράση του παιδιού και η ελεύθερη αυτοέκφρασή του. Η αυταξία της παιδικής ηλικίας συνδέεται με την αυτοανάπτυξη και την αυτοαγωγή του παιδιού, πράγμα που σημαίνει αυτοδιδασκαλία. Σύμφωνα με αυτά, η μάθηση στο σύστημα της Μοντεσσόρι δεν έχει την έννοια της διδασκαλίας, αλλά της δημιουργίας ενός παιδευτικού περιβάλλοντος κατάλληλα οργανωμένου για τις ανάγκες του πειραματισμού, της δράσης και της εξέλιξης του πνεύματος του μαθητή.

Η μέθοδος της Μοντεσσόρι βασίστηκε στην υπομονετική παρατήρηση της φύσης του παιδιού και αποκάλυψε ότι τα παιδιά έχουν το δικό τους ρυθμό ανάπτυξης μέσα από μία σειρά από αισθητήριες περιόδους, όπου αποκτούν έντονη επίγνωση της γλώσσας, της τάξης, των δικών τους αισθήσεων και της κοινωνίας. Επίσης αναδείχτηκε η ακατανίκητη ανάγκη του παιδιού να μάθει με την άσκηση, δοκιμάζοντας στην πράξη τις δυνάμεις του. Αποκάλυψε την κλίση και αγάπη του παιδιού για δουλειά που το απασχολεί σωματικά και πνευματικά και τη μεγάλη του ικανότητα για συγκέντρωση. Η χαρά που νιώθει το παιδί από τη δουλειά που αναλαμβάνει να κάνει είναι απροσμέτρητη. Έτσι, μέσα από τη μοντεσσοριανή μέθοδο, οι αίθουσες των σχολείων μεταμορφώθηκαν από ανιαρούς πειθαρχημένους χώρους σε ζωηρόχρωμες, απλές και ανεπίσημες παιδικές εστίες. Η μέθοδος της Μοντεσσόρι, ενώ προσφέρει στα παιδιά το μάξιμουμ του αυθορμητισμού, δεν παύει να τα κάνει ικανά να φθάσουν ακόμη και σε υψηλά επίπεδα ακαδημαϊκής μόρφωσης.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής της συνήθιζε να περιγράφει τη λειτουργία της εκπαίδευσης σαν «βοήθεια στη ζωή». Η εκπαίδευση, όπως και η ιατρική, είναι μία τέχνη που συνεπάγεται τη συνεργασία με τη φύση. Πραγματικά όσο πιο βαθιά εισχωρεί κανείς στις ιδέες της τόσο περισσότερο βρίσκεται μπροστά στην παρουσία του μυστηρίου και των κρυφών και δημιουργικών δυνάμεων της φύσης. Σύμφωνα με την Μοντεσσόρι, είναι απαραίτητο να δώσουμε στο παιδί την ευκαιρία να αναπτυχθεί σύμφωνα με τους νόμους της φύσης. Όλα τα άλλα έρχονται σαν συνέπεια κυριαρχεί πάνω στο σώμα του , κινείται όπως θέλει και ξέρει να παρατηρεί τον εαυτό του. Μπορούμε να δούμε ότι έφθασε στην κυριαρχία αυτή από το γεγονός ότι είναι ικανό να έχει απόλυτη ηρεμία. Η κυριαρχία που μπορεί να κατακτήσει ένα παιδί είναι συχνά ανώτερη από αυτή του ενηλίκου. Τα παιδιά που είναι αυτοπειθαρχημένα είναι προς το δρόμο της φυσικής ψυχικής ανάπτυξης. Μπορούν να υπακούσουν στη θέληση κάποιου, επειδή έχουν υποτάξει τη δική τους θέληση πρώτα: Η υπακοή και η πειθαρχία δεν είναι τίποτε περισσότερο από μια μορφή ψυχικής επιδεξιότητας που προϋποθέτει ψυχική ισορροπία.

Τα παιδιά στα πειραματικά σχολεία της Μοντεσσόρι, που ήταν τόποι όπου μπορούσαν να εργάζονται ήρεμα, να αποκαλύπτουν τον εαυτό τους και να απελευθερώνουν το καταπιεσμένο τους πνεύμα, εκδήλωναν τρόπους συμπεριφοράς και δράσης ξένους προς την παιδική ηλικία. Αυτό στάθηκε αφορμή για σκέψη πάνω σε σοβαρά εκπαιδευτικά λάθη πάνω στα πιο λεπτά και εύπλαστα μέλη της ανθρώπινης κοινωνίας. Τα παιδιά στα σχολεία αυτά δεν έδειχναν ενδιαφέρον για παραμύθια και ιστοριούλες . Εκείνο που διαρκώς επιζητούσαν ήταν να απελευθερωθούν από τους ενήλικες και να δράσουν μόνα τους, εκδηλώνοντας την αντίθεσή τους σε κάθε προσπάθεια βοήθειας που τους προσφέρονταν. Ήταν ήρεμα, απορροφημένα από τη δουλειά τους, φτάνοντας σε ένα εκπληκτικό επίπεδο παιδικής γαλήνης. Όταν τα παιδιά ολοκλήρωναν κάποια δουλειά, φαίνονταν ήρεμα, ξεκούραστα και βαθύτατα ευχαριστημένα.

Σημαντική διαπίστωσή της ήταν ότι το παιδί χρησιμοποιεί αυτά που μαθαίνει για λογαριασμό άλλων παιδιών που δεν τα καταφέρνουν και τόσο καλά. Επιπλέον δε θεωρεί τη δουλειά που έκανε ανταμείψιμη. Είναι η ίδια η δουλειά που ανταμείβει το παιδί.

Η έρευνα για την ανακάλυψη του πραγματικού παιδιού, που κρύβεται πίσω από αυτό που διαμόρφωσαν οι μεγάλοι, αποτελούσε πάντα το κέντρο των προσπαθειών της Μοντεσσόρι. Για αυτήν κανένα κοινωνικό πρόβλημα δεν είναι τόσο παγκόσμιο και τόσο καθολικό όσο το πρόβλημα της καταπίεσης του παιδιού.

Το παιδί που ζει σε ένα περιβάλλον που δημιούργησαν οι μεγάλοι με το δικό τους τρόπο ζωής δεν μπορεί να ικανοποιήσει τις δικές του φυσικές και ψυχικές ανάγκες. Καταπιεσμένο από έναν πανίσχυρο ενήλικα που του λυγίζει τη θέληση και το υποχρεώνει να προσαρμοστεί σε ένα εχθρικό περιβάλλον, δεν μπορεί να αναπτυχθεί διανοητικά και ηθικά.

Θέση της Μοντεσσόρι είναι ότι οι μεγάλοι θα πρέπει να εγκαταλείψουν το ρόλο τους σαν δεσμοφύλακες και να περιορίσουν την εξαντλητική για το παιδί παρουσία τους, την επιτήρηση και την καθοδήγηση.

Στην πραγματικότητα, ολόκληρο το έργο της Μοντεσσόρι θα μπορούσε να συνοψιστεί στην προσπάθειά της να τερματίσει τον προαιώνιο αγώνα που εξακολουθεί να μαίνεται ανάμεσα στο παιδί και τον ενήλικα, ένας αγώνας που δεν είναι λιγότερο πραγματικός, επειδή διεξάγεται στο υποσυνείδητο.

Αρχή και βάση του έργου της Μοντεσσόρι είναι η απελευθέρωση της εσωτερικής ζωής του παιδιού. Η ελευθερία είναι η ατμόσφαιρα μέσα στην οποία μπορεί να αναπτυχθεί πολυδιάστατα ένα παιδί, και το πείραμα η βασική μεθοδολογία. Μία από τις θεμελιώδεις αρχές της ήταν η εμπιστοσύνη στο αυθόρμητο ενδιαφέρον του παιδιού σαν βασικό κίνητρο για τη μάθηση.
Η Μοντεσσόρι έβλεπε σαν στόχο της ελευθερίας, την τάξη της εσωτερικής ζωής του παιδιού και την ισορροπία ανάμεσα στις πιο υψηλές δραστηριότητες του μυαλού του και τις πρωτόγονες δραστηριότητες των αισθήσεών του.
Η μέθοδός της αναπτύσσει στο σύνολό της την προσωπικότητα του παιδιού, όχι μόνο τις διανοητικές λειτουργίες του αλλά και τις δυνάμεις συλλογισμού, της πρωτοβουλίας και της ανεξάρτητης εκλογής, με τα συναισθηματικά τους συμπληρώματα.

Για τη Μοντεσσόρι, η εκπαίδευση απαιτεί την αξιοποίηση των εσωτερικών δυνάμεων του παιδιού για τη δική του καθοδήγηση. Η προσοχή πρέπει να διεγερθεί προοδευτικά, για να αναπτυχθούν οι δυνάμεις της συγκέντρωσης.
Το πιο δύσκολο πράγμα για το δάσκαλο είναι να κατανοήσει ότι, επειδή το παιδί προοδεύει, αυτός πρέπει να συγκρατείται και να αποφεύγει να δίνει οδηγίες. Πρέπει να στηρίξει την πίστη του στις λανθάνουσες δυνάμεις του παιδιού.

Ο δάσκαλος πρέπει να αφιερωθεί στην καλυτέρευση της ανθρωπότητας. Πρέπει να είναι σαν την Εστιάδα που κρατούσε την ιερή φλόγα, που άλλοι είχαν ανάψει, καθαρή και αμόλυντη. Ο δάσκαλος πρέπει να τάξει τον εαυτό του στη διατήρηση της φλόγας της εσωτερικής ζωής, σε όλη την καθαρότητά της. Αν αυτή η φλόγα εγκαταλειφθεί, θα σβήσει και ποτέ δε θα ανάψει ξανά.

Η Μοντεσσόρι ανακάλυψε ότι το παιδί διαθέτει διαφορετικές και ανώτερες ιδιότητες από αυτές που συνήθως του αποδίδουμε εμείς. Το παιδί αναζητεί να εναρμονιστεί με τον τύπο των ανθρώπινων υπάρξεων που το περιβάλλουν, και το κατορθώνει. Υπάρχουν όμως εσωτερικές ανάγκες, για τις οποίες το παιδί χρειάζεται απόλυτη μοναχικότητα και εσωτερική απομόνωση. Αν κάποιος άλλος παρέμβει, όλα καταστρέφονται. Αυτό το βαθμό σκέψης μπορούν να τον φτάσουν μόνο απελευθερώνοντας τον εαυτό τους από τον εξωτερικό κόσμο, και χρειάζεται να τραφεί με το εσωτερικό πνεύμα, που με τη σειρά του απαιτεί ήρεμο και γαλήνιο περιβάλλον. Βρίσκουμε στα παιδιά αυτή τη δύναμη της σκέψης, αυτό το βύθισμα του πνεύματος μέσα στον ίδιο τους τον εαυτό.

Για τη Μοντεσσόρι ,υπάρχει μία αυστηρή σχέση ανάμεσα στη χειρωνακτική εργασία και τη συγκέντρωση του πνεύματος. Η ζωή του πνεύματος προετοιμάζει την ενεργό δύναμη για την καθημερινή ζωή, και από τη μεριά της η καθημερινή ζωή ενθαρρύνει τη σκέψη μέσα από την καθημερινή εργασία.

Ανάπαυση δε σημαίνει ολοκληρωτική νωθρότητα. Τα νεύρα μας δεν αναπαύονται, αν παραμείνουμε ακίνητοι. Η ανάπαυση έρχεται όταν βραδύνουμε το ρυθμό της δουλειάς. Με τον τρόπο αυτό, βρίσκουμε ανάπαυση στη διανοητική απασχόληση που δυναμώνει το πνεύμα. Τα παιδιά που έχουν φτάσει σε αυτό το επίπεδο προσανατολίζονται τόσο πολύ προς τη δουλειά, χειρωνακτική ή διανοητική, που δεν ξέρουν πώς να υπάρξουν, αν δεν έχουν κάτι να κάνουν.

Είναι λοιπόν φανερό ότι η Μαρία Μοντεσσόρι έθεσε τις βάσεις για μία νέα αγωγή, υπογραμμίζοντας την ανάγκη για ελευθερία στην έκφραση, ανανέωσε και επαναστατικοποίησε τις εκπαιδευτικές αντιλήψεις, μιλώντας για τη δυνατότητα του παιδιού να διδάσκεται μόνο του. Κατάφερε να μετατρέψει τη διδασκαλία σε παιχνίδι ενδιαφέροντος ανάμεσα στο διδάσκοντα και το διδασκόμενο. Τελικά, έδωσε στο παιδί τη θέση που του αξίζει στην κοινωνία των ανθρώπων μαζί με τη βεβαιότητα ότι τέτοια παιδιά μπορούν να υποσχεθούν ένα μέλλον καλύτερο για τον εαυτό τους και για την ανθρωπότητα.

Mundial 2010 - Δείτε τα ρόστερ των 32 ομάδων

Σε λίγες μέρες ξεκινά το παγκόσμιο κύπελλο ποδοσφαίρου στη Νότιο Αφρική με την παρουσία της εθνικής Ελλάδος.Σας παρουσιάζουμε όλους τους παίκτες καθώς και τους συλλόγους που αγωνίζονται. Αν η εθνική μας ομάδα προκριθεί (δηλαδή τερματίσει στην 1η ή 2η θέση), τότε θα παίξει με ομάδα του Α ομίλου (διασταυρώνεται με τον 2ο ή 1ο του ομίλου), δηλαδή με μία εκ των: Ν.Αφρική, Γαλλία, Μεξικό, Ουρουγουάη. Θυμίζουμε ότι το 2004 στο euro είχε βρει απέναντι της τη Γαλλία στα προημιτελικά.


Όλες οι ομάδες αναλυτικά

Group A

Νότιος Αφρική
Τερματοφύλακες
Ιτουμέλενγκ Κούνε (Κάιζερ Τσιφς), Μοενέεντ Γιόζεφς (Ορλάντο Πάιρετς), Σου-Αΐντ Γουόλτερς (Μάριτζμπουργκ Γιουνάιτεντ)
Αμυντικοί
Μάθιου Μπουθ & Σιμπονίσο Γκάξα (Μαμελόντι Σάνταους), Μπονγκάνι Κουμάλο (Σούπερσπορτ Γιουνάιτεντ), Τσέπο Μασιλέλα (Μακάμπι Χάιφα), Άαρον Μοκοένα (Πόρτσμουθ), Ανέλε Νγκόνγκα (Γκενκ), Σιγιαμπόνγκα Σανγκουένι (Γκόλντεν Άροους), Λούκας Τουάλα (Ορλάντο Πάιρετς)
Μέσοι
Σαρπράις Μορίρι (Μαμελόντι Σάνταους), Λανς Ντάβιντς (Άγιαξ Κέιπ Τάουν), Καγκίσο Ντικγκακόι (Φούλαμ), Κέκο Μοντίσε (Ορλάντο Πάιρετς), Ρενέιλουε Λετσολονιάνε & Σιφίουε Τσαμπαλάλα (Κάιζερ Τσιφς), Ταντουγίσε Κουμπόνι (Γκόλντεν Άροους), Στίβεν Πίνααρ (Έβερτον), ΜακΜπεθ Σιμπάγια (Ρουμπίν Καζάν)
Επιθετικοί
Κατλέγκο Μφέλα (Μαμελόντι Σάνταουνς), Σιγιαμπόνγκα Νομβέτε (Μορόκα Σάλοους), Μπέρναρντ Πάρκερ (Τβέντε)

Μεξικό

Τερματοφύλακες
Γκιγέρμο Οτσόα (Αμέρικα), Λουΐς Μίτσελ (Τσίβας), Όσκαρ Πέρες (Χαγκουάρες)
Αμυντικοί
Ραφαέλ Μάρκες (Μπαρτσελόνα), Κάρλος Σαλσίδο & Φρανσίσκο Ροντίγκες (Αϊντχόφεν), Έκτορ Μορένο (Άλκμααρ), Ρικάρντο Οσόριο (Στουτγκάρδη), Εφρέν Χουάρες (Πούμας), Πολ Αγκιλάρ (Πατσούκα), Χόνι Μαγκαγιόν (Τσίβας), Χόρχε Τόρες Νίλο (Άτλας)
Μέσοι
Αντρές Γκουαρδάδο (Ντεπορτίβο), Χεράρδο Τοράδο (Κρους Ασούλ), Ισραέλ Κάστρο & Πάμπλο Μπαρέρα (Πούμας), Ζιοβάνι Ντος Σάντος (Γαλατάσαράι), Αδόλφο Μπαουτίστα (Τσίβας)
Επιθετικοί
Κάρλος Βέλα (Άρσεναλ), Γκιγέρμο Φράνκο (Γουέστ Χαμ), Αλμπέρτο Μεντίνα, & Χαβιέρ Ερνάντες (Τσίβας), Κουατεμόκ Μπλάνκο (Βερακρούς)

Ουρουγουάη

Τερματοφύλακες
Φερνάντο Μουσλέρα (Λάτσιο), Χουάν Καστίγιο (Ντεπορτίβο Κάλι), Μαρτίν Σίλβα (Ντεφενσόρ Σπόρτινγκ)
Αμυντικοί
Ντιέγκο Λουγκάνο (Φενέρμπαχτσε), Αντρές Σκότι (Κόλο-Κόλο), Ντιέγκο Γκοντίν (Βιγιαρεάλ), Μαρτίν Κάσερες (Γιουβέντους), Χόρχε Φουσίλε (Πόρτο), Μαουρίσιο Βικτορίνο (Ουνιβερσιδάδ ντε Τσίλε), Μάξι Περέιρα (Μπενφίκα)
Μέσοι
Βάλτερ Γκαργκάνο (Νάπολι), Εχίδιο Αρέβαλο Ρίος (Πενιαρόλ), Σεμπαστιάν Εγκουρέν (ΑΙΚ Στοκχόλμης), Ντιέγκο Πέρες (Μονακό), Άλβαρο Περέιρα (Πόρτο), Ινάσιο Γκονσάλες (Βαλένθια), Νικολάς Λοντέιρο (Άγιαξ), Άλβαρο Φερνάντες (Ουνιβερσιδάδ ντε Τσίλε) Επιθετικοί
Λουΐς Σουάρες (Άγιαξ), Ντιέγκο Φορλάν (Ατλέτικο Μαδρίτης), Σεμπαστιάν Αμπρέου (Μποταφόγκο), Έντινσον Καβάνι (Παλέρμο), Σεμπαστιάν Φερνάντες (Μπάνφιλντ)

Γαλλία

Τερματοφύλακες
Ούγκο Λορίς (Λιόν), Στιβ Μανταντά (Μαρσέιγ), Σεντρίκ Καρασό (Μπορντό)
Αμυντικοί
Μπακαρί Σανιά, Γουϊλιάμ Γκαλάς & Γκαέλ Κλισί (Άρσεναλ), Ερίκ Αμπιντάλ (Μπαρτσελόνα), Πατρίς Εβρά (Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ), Σεμπαστιάν Σκιλασί (Σεβίλλη), Αντονί Ρεβεγιέρ (Λιόν), Μαρκ Πλανούς (Μπορντό)
Μέσοι
Ζερεμί Τουλαλάν & Σιντνεΐ Γκοβού (Λιόν), Αλού Ντιαρά & Γιοάν Γκουρκούφ (Μπορντό), Αμπού Ντιαμπί (Άρσεναλ), Φρανκ Ριμπερί (Μπάγερν), Φλοράν Μαλουντά (Τσέλσι), Ματιέ Βαλμπουενά (Μαρσέιγ)
Επιθετικοί
Τιερί Ανρί (Μπαρτσελόνα), Νικολά Ανελκά (Τσέλσι), Τζιμπρίλ Σισέ (Παναθηναϊκός), Αντρέ-Πιέρ Ζινιάκ (Τουλούζ)

Group Β

Αργεντινή

Τερματοφύλακες
Σέρχιο Ρομέρο (Άλκμααρ), Μαριάνο Αντούχαρ (Κατάνια), Ντιέγκο Πόσο (Κολόν Σάντα Φε) Αμυντικοί
Βάλτερ Σάμουελ (Ίντερ), Μαρτίν Ντεμιτσέλις (Μπάγερν), Νικολάς Μπουρντίσο (Ρόμα), Γκαμπριέλ Χέινσε (Μαρσέιγ), Νικολάς Οταμέντι (Βέλες Σάρσφιλντ), Κλεμέντε Ροντρίγκες (Εστουντιάντες), Αριέλ Γκαρσέ (Κολόν Σάντα Φε)
Μέσοι
Χαβιέρ Μαστσεράνο & Μάξι Ροντρίγκες (Λίβερπουλ), Χουάν Σεμπαστιάν Βερόν (Εστουντιάντες), Μάριο Μπολάτι (Φιορεντίνα), Άνχελ Ντι Μαρία (Μπενφίκα), Χονάς Γκουτιέρες (Νιούκαστλ), Χαβιέρ Παστόρε (Παλέρμο)
Επιθετικοί
Σέρχιο Αγκουέρο (Ατλέτικο), Γκονσάλο Ιγκουαΐν (Ρεάλ), Λιονέλ Μέσι (Μπαρτσελόνα), Ντιέγκο Μιλίτο (Ίντερ), Μαρτίν Παλέρμο (Μπόκα Τζούνιορς), Κάρλος Τέβες (Μάν. Σίτι)

Νιγηρία

Τερματοφύλακες
Βίνσεντ Ενιάμα (Χαποέλ Τελ Αβίβ), Ντέλε Αγενούγκμπα (Μπνέι Γεχούντα), Όστιν Εγίντε (Χάποελ Πέτα Τίκβα)
Αμυντικοί
Ταγέ Ταϊβό (Μαρσέιγ), Γιόσεφ Γιόμπο (Έβερτον), Ντάνι Σίτου (Μπόλτον), Έντερσον Εκιέιλε (Ρεν), Αγιοντέλε Αντελέγε (Σπάρτα Ρότερνταμ), Τσιντί Οντιά (ΤΣΣΚΑ Μόσχας), Ραμπιού Αφολαμπί (Σάλτζμπουργκ)
Μέσοι
Ντίκσον Ετούχου (Φούλαμ), Τζον Όμπι Μίκελ (Τσέλσι), Σάνι Κάιτα (Αλανίγια), Αγίλα Γιουσούφ (Ντιναμό Κιέβου), Κάλου Ούτσε (Αλμερία), Λούκμαν Αρούνα (Μονακό), Οσάζε Οντεμβίγκιε (Λοκομοτίβ)
Επιθετικοί
Νουάνκουο Κανού (Πόρτσμουθ), Γιακούμπου Αγεγμπένι (Έβερτον), Τσινέντου Ομπάσι (Χόφενχαϊμ), Ομπαφέμι Μάρτινς (Βόλφσμπουργκ), Βίκτορ Ομπίνα (Μάλαγα), Τζον Ουτάκα (Πόρτσμουθ)

Ν. Κορέα

Τερματοφύλακες
Λι Ουόον-Γιάε (Σούουον Μπλούγουϊντς), Γιουνγκ Σουνγκ-Ριόνγκ (Σέονγκναμ Ιλούα), Κιμ Γιουνγκ-Κουάνγκ (Ουλσάν Χοράνγκ-ι)
Αμυντικοί
Οχ Μπέομ-Σέοκ & Κιμ Ντονγκ-Γιν (Ούλσαν Χοράνγκ-ι), Κιμ Χιούνγκ-Ιλ (Πόχαντ Στρέλερς), Τσο Γιονγκ-Χιούνγκ (Γέγιου Γιουνάιτεντ), Λι Γιoυνγκ-Πιό (Αλ Χιλάλ), Λι Γιουνγκ-Σου (Κασίμα Άντλερς), Τσα Ντου-Ρι (Φράιμπουργκ), Kανγκ Μιν-Σου (Σούουον Μπλούγουϊντς) Μέσοι
Κιμ Ναμ-Ιλ (Τομ Τομσκ), Κιμ Χάε-Σουνγκ (Πόχανγκ Στρέλερς), Παρκ Γι-Σουνγκ (Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ), Κιμ Γιουνγκ-Ουού (Γκουάντζιου Φίνιξ), Κι Σουνγκ-Γιονγκ (Σέλτικ), Λι Τσουνγκ-Γιονγκ (Μπόλτον), Κιμ Μπο-Κιούνγκ (Οΐτα Τρίνιτα)
Επιθετικοί
Αν Γιουνγκ-Χουάν (Ντάλιαν Σίντε), Λι Σέουνγκ-Ιέουλ (FC Σεούλ), Λι Ντονγκ-Γκουκ (Χέονμπουκ Μότορς), Παρκ Τσου-Γιουνγκ (Μονακό), Γέομ Κι-Χουν (Σούουον Μπλούγουϊντς)

Ελλάδα

Τερματοφύλακες
Μιχάλης Σηφάκης (Άρης), Αλέξανδρος Τζόρβας (Παναθηναϊκός), Κώστας Χαλκιάς (ΠΑΟΚ)
Αμυντικοί
Γιώργος Σεϊταρίδης, Λουκάς Βύντρα & Νίκος Σπυρόπουλος (Παναθηναϊκός), Βαγγέλης Μόρας (Μπολόνια)
Σωκράτης Παπασταθόπουλος (Τζένοα), Σωτήρης Κυργιάκος (Λίβερπουλ), Αβραάμ Παπαδόπουλος, Βασίλης Τοροσίδης (Ολυμπιακός), Στέλιος Μαλεζάς (ΠΑΟΚ)
Μέσοι
Κώστας Κατσουράνης, Γιώργος Καραγκούνης & Σωτήρης Νίνης (Παναθηναϊκός), Αλέξανδρος Τζιόλης (Σιένα), Χρήστος Πατσατζόγλου (Ομόνοια), Σάκης Πρίττας (Άρης)
Επιθετικοί
Άγγελος Χαριστέας (Νυρεμβέργη), Δημήτρης Σαλπιγγίδης (Παναθηναϊκός), Παντελής Καπετάνος (Στεάουα), Φάνης Γκέκας (Χέρτα), Γιώργος Σαμαράς (Σέλτικ)

Group C

Αγγλία

Τερματοφύλακες
Τζo Χαρτ (Μάντσεστερ Σίτι / Μπέρμιγχαμ), Ντέιβιντ Τζέιμς (Πόρτσμουθ), Ρόμπερτ Γκριν (Γουέστ Χαμ)
Αμυντικοί
Τζέιμι Κάραγκερ & Γκλεν Τζόνσον (Λίβερπουλ), Άσλεϊ Κόουλ & Τζον Τέρι (Τσέλσι), Λέντλεϊ Κινγκ (Τότεναμ), Ρίο Φέρντιναντ (Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ), Μάθιου Άπσον (Γουέστ Χαμ), Στέφεν Γουόρνοκ (Άστον Βίλα)
Μέσοι
Γκάρεθ Μπάρι & Σον Ράιτ-Φίλιπς (Μάντσεστερ Σίτι), Μάικλ Κάρικ (Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ), Τζο Κόουλ & Φρανκ Λάμπαρντ (Τσέλσι), Στίβεν Τζέραρντ (Λίβερπουλ), Άαρον Λένον (Τότεναμ), Τζέιμς Μίλνερ (Άστον Βίλα)
Επιθετικοί
Πίτερ Κράουτς & Ζερμέιν Ντεφόε (Τότεναμ), Έμιλ Χέσκεϊ (Άστον Βίλα), Γουέιν Ρούνεϊ (Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ)

ΗΠΑ

Τερματοφύλακες
Μπραντ Γκούζαν (Αστον Βίλα), Τιμ Χάουαρντ (Εβερτον), Μάρκους Χάνεμαν (Γουλβς)
Αμυντικοί
Κάρλος Μποκανέγκρα (Ρεν), Τζόναθαν Μπόρνσταϊν (Σίβας HΠΑ), Στιβ Τσερούντολο (Ανόβερο), Τζέι ΝτεΜέριτ (Γουότφορντ), Κλάρενς Γκούντσον (Σταρτ), Ογκούτσι Ονιέγου (Μίλαν), Τζόναθαν Σπέκτορ (Γουέστ Χαμ)
Μέσοι
ΝταΜάρκους Μπίσλεϊ (Ρέιντζερς), Μάικλ Μπράντλεϊ (Γκλάντμπαχ), Ρικάρντο Κλαρκ (Φρανκφούρτη), Κλιντ Ντέμπσεϊ (Φούλαμ), Λάντον Ντόνοβαν (Λ.Α. Γκάλαξι), Μορίς Εντού (Ρέιντζερς), Μπένι Φάιλαμπερ (Άαρχους), Στιούαρτ Χόλντεν (Μπόλτον), Χοσέ Φρανσίσκο Τόρες (Πατσούκα)
Επιθετικοί
Γιόζι Άλτιντορ (Χαλ / Βιγιαρεάλ), Έντσον Μπαντλ (Λ.Α. Γκάλαξι), Ρόμπι Φίντλεϊ (Σολτ Λέικ), Έρκουλες Γκόμες (Πουέμπλα)

Αλγερία

Τερματοφύλακες
Λουνές Γκαουαουΐ (Σλεφ), Φαουζί Καουσί (Σετίφ), Ραΐ Μ'Μπολί (Σλάβια Σόφιας)
Αμυντικοί
Μαντίντ Μπουγκέρα (Ρέιντζερς), Ναντίρ Μπελχάντζι (Πόρστμουθ), Αντάρ Γιαχιά (Μπόχουμ), Ραφίκ Χαλίς (Νασιονάλ Μαδέιρα), Καρλ Μεντανί (Αζαξιό), Χαμπίμπ Μπελαΐντ (Φρανκφούρτη), Αμπντελκαντέρ Λαϊφαουΐ (Σετίφ), Ντζαμέλ Μεσμπά (Λέτσε)
Μέσοι
Γιαζίντ Μανσουρί (Λοριάν), Καρίμ Ζιανί (Βόλφσμπουργκ) Χασάν Γεμπντά (Πόρτσμουθ), Μαχντί Λασέν (Σανταντέρ), Ντζαμέλ Αμπντούν (Ναντ), Ριάντ Μπουντεμπούζ (Σοσό), Αντλέν Γκεντιουρά (Γουλβς), Φουέντ Καντίρ (Βαλενσιέν)
Επιθετικοί
Αντμπελκαντέρ Γκεζάλ (Σιένα), Ραφίκ Ντζεμπούρ (AEK), Ραφίκ Σαϊφί (Ιστρ), Καρίμ Ματμούρ (Γκλάντμπαχ)

Σλοβενία

Τερματοφύλακες
Σάμιρ Χαντάνοβιτς (Ουντινέζε), Γιάσμιν Χαντάνοβιτς (Μάντοβα), Αλεκσάντερ Σελίγκα (Σπάρτα Ρότερνταμ)
Αμυντικοί
Μίσο Μπρέκο (Κολωνία), Μπόγιαν Τζόκιτς (Κιέβο), Μάρκο Σούλερ (Γάνδη), Μπόστιαν Σέζαρ (Γκρενομπλ), Μάτεϊ Μάβριτς (Κόμπλενζ), Μπράνκο Ίλιτς (Λοκομοτίβ Μόσχας), Ελντέβιν Ντζίνιτς (Μάριμπορ)
Μέσοι
Ρόμπερτ Κόρεν (Γουέστ Μπρομ), Αλεξάντερ Ραντοσάβλιεβιτς (Λάρισα), Άντραζ Κιρμ (Βίσλα Κρακοβίας), Αντρέι Κόματς (Μακάμπι Τελ Αβίβ), Ντάλιμπορ Στεβάνοβιτς (Φίτεσε), Ρένε Κριν (Ιντερ), Ντάρε Βρσιτς (Κόπερ), Νέιτς Πέτσνικ (Νασιονάλ)
Επιθετικοί
Μιλιβόγιε Νοβάκοβιτς (Κολωνία), Ζλάταν Λιούμπιανκιτς (Γάνδη), Ζλάτκο Ντέντιτς (Μπόχουμ), Τιμ Μάταβζ (Γκρόνινγκεν), Βάλτερ Μπίρσα (Οσέρ)

Group D

Γερμανία

Τερματοφύλακες
Μάνουελ Νόιερ (Σάλκε), Τιμ Βίζε (Βέρντερ), Χανς-Γεργκ Μπουτ (Μπάγερν)
Αμυντικοί
Άρνε Φρίντριχ (Χέρτα), Ντένις Αόγκο, Ζερόμ Μπόατενγκ (Αμβούργο), Χόλγκερ Μπάντστουμπερ, Φίλιπ Λαμ (Μπάγερν), Περ Μέρτεσακερ (Βέρντερ), Σέρνταρ Τάσκι (Στουτγκάρδη), Μάρσελ Γιάνσεν (Αμβούργο)
Μέσοι
Πιετρ Τροχόβσκι (Αμβούργο), Σάμι Κεντίρα (Στουτγκάρδη), Τόνι Κρόος (Λεβερκούζεν), Μάρκο Μαρίν & Μεσούτ Εζίλ (Βέρντερ), Μπάστιαν Σβάινσταϊγκερ & Τόμας Μίλερ (Μπάγερν)
Επιθετικοί
Λούκας Ποντόλσκι (Κολωνία), Μάριο Γκόμεζ & Μίροσλαβ Κλόζε (Μπάγερν), Στέφαν Κίσλινγκ (Λεβερκούζεν), Κακάου (Στουτγκάρδη)

Αυστραλία

Τερματοφύλακες
Άνταμ Φεντερίτσι (Ρέντινγκ), Μπραντ Τζόουνς (Μίντλεσμπρο), Μαρκ Σβάρτσερ (Φούλαμ)
Αμυντικοί
Μάικλ Μποσάμπ (Μέλμπουρν Χαρτ), Ντέιβιντ Κάρνεϊ (Τβέντε), Σκοτ Τσίπερφιλντ (Βασιλεία), Μαρκ Μίλιγκαν (JEF Γιουνάιτεντ), Κρεγκ Μουρ (ελεύθερος), Λούκας Νιλ (Γαλατάσαράι), Λουκ Γουίλκσιρ (Ντινάμο Μόσχας)
Μέσοι
Μαρκ Μπρεσιάνο (Παλέρμο), Τιμ Κέιχιλ (Έβερτον), Τζέισον Κούλινα (Γκολντ Κοστ Γιουνάιτεντ), Μπρετ Έμερτον (Μπλάκμπερν), Ρίτσαρντ Γκαρσία (Χαλ Σίτι), Βιντσέντζο Γκρέλα (Μπλάκμπερν), Μπρετ Χόλμαν (Άλκμααρ), Μάιλ Τζέντινακ (Αντάλιασπορ), Καρλ Βαλέρι (Σασουόλο), Ντάριο Βίντοσιτς (Νυρεμβέργη)
Επιθετικοί
Τζος Κένεντι (Ναγκόγια Γκράμπους), Χάρι Κιούελ (Γαλατάσαράι), Νικίτα Ρουκαβίτσια (Τβέντε)

Σερβία

Τερματοφύλακες
Βλάντιμιρ Στόικοβιτς (Γουίγκαν), Μπόγιαν Ισαΐλοβιτς (Τσουκαρίτσκι), Αντέλκο Τζούριτσιτς (Λεϊρία)
Αμυντικοί
Μπράνισλαβ Ιβάνοβιτς (Τσέλσι), Αντόνιο Ρουκάβινα (Μόναχο 1860), Νεμάνια Βίντιτς (Μαν. Γιουνάιτεντ), Νέβεν Σούμποτιτς (Ντόρτμουντ), Αλεξάνταρ Λούκοβιτς (Ουντινέζε), Ιβάν Ομπράντοβιτς (Σαραγόσα), Αλεξάνταρ Κολάροβ (Λάτσιο)
Μέσοι
Ντέγιαν Στάνκοβιτς (Ίντερ), Νέναντ Μίλιγιας (Γουλβς), Μίλος Κράσιτς (ΤΣΣΚΑ Μόσχας), Μίλαν Γιοβάνοβιτς (Σταντάρ Λιέγης), Μίλος Νίνκοβιτς (Ντιναμό Κιέβου), Ζντράβκο Κουζμάνοβιτς (Στουτγκάρδη), Ζόραν Τόσιτς (Κολωνία / Μάν.Γιουνάιετντ), Γκόικο Κάτσαρ (Χέρτα Βερολίνου), Ράντοσλαβ Πέτροβιτς (Παρτίζαν)
Επιθετικοί
Νίκολα Ζίγκιτς (Βαλένθια), Μάρκο Πάντελιτς (Άγιαξ), Ντάνκο Λάζοβιτς (Ζενίτ), Ντράγκαν Μρντα (Βοϊβοντίνα)

Γκάνα

Τερματοφύλακες
Ντάνιελ Αγκιέι (Λίμπερτι), Στίβεν Αχόλου (Χαρτ οφ Λάιονς), Ρίτσαρντ Κίνγκσον (Γουίγκαν)
Αμυντικοί
Λι Άντι (Μπέχεμ Τσέλσι), Ραχίμ Αϊέου (Ζάμαλεκ), Σάμουελ Ίνκουμ (Βασιλεία), Τζον Μενσά (Σάντερλαντ), Τζόναθαν Μενσά (Ουντινέζε), Τζον Πάιντσιλ (Φούλαμ), Χανς Σαρπέι (Μπάγερ Λεβερκούζεν), Ισαάκ Βόρσα (Χοφενχάιμ)
Μέσοι
Άντονι Ανάν (Ρόζενμποργκ), Στεφάν Απιά (Μπολόνια), Κουάντουο Ασαμόα (Ουντινέζε), Αντρέ Αϊέου (Αρλες Αβινιόν), Κέβιν Πρινς-Μποάτενγκ (Πόρτσμουθ), Σουλέι Μουντάρι (Ίντερ), Κουίνσι Οούσου-Αμπέγιε (Αλ Σαντ), Ντέρεκ Μπόατενγκ (Χετάφε)
Επιθετικοί
Ντομινίκ Αντίγια (Μίλαν), Μάθιου Αμόα (Μπρέντα), Ασαμόα Γκιάν (Ρεν), Πρινς Ταγκόε (Χοφενχάιμ)

Group Ε

Ολλανδία

Τερματοφύλακες
Σάντερ Μπόσκερ (Τβέντε), Μάαρτεν Στεκέλενμπουργκ (Άγιαξ), Μίχελ Φορμ (Ουτρέχτη) Αμυντικοί
Κάλιντ Μπούλαρουζ (Στουτγκάρδη), Γιόρις Ματάισεν (Αμβούργο), Άντρε Όοϊερ (Αϊντχόφεν), Τζιοβάνι Φαν Μπρόνκχορστ (Φέγενοορντ), Γκρέγκορι φαν ντερ Βίελ, Τζον Χέιτινγκα (Έβερτον), Έντσον Μπράαφχαϊντ (Σέλτικ)
Μέσοι
Ίμπραϊμ Άφελαϊ (Αϊντχόφεν), Ντέμι ντε Ζέεουβ (Άγιαξ), Νάιτζελ ντε Γιονγκ (Μάν. Σίτι), Στάιν Σάαρς (Άλκμααρ), Γουέσλεϊ Σνάιντερ (Ίντερ), Ράφαελ φαν ντερ Φάαρτ (Ρεάλ), Μαρκ Φαν Μπόμελ & Άριεν Ρόμπεν (Μπάγερν) Επιθετικοί
Ράιαν Μπάμπελ & Ντιρκ Κάιτ (Λίβερπουλ), Έλιερο Έλια (Αμβούργο), Ρόμπιν Φαν Πέρσι (Άρσεναλ), Κλάας-Γιαν Χούντελααρ (Μίλαν)

Δανία

Τερματοφύλακες
Γέσπερ Κρίστιανσεν (Κοπεγχάγη), Στέφαν Αντρέασεν (Μπρόντμπι), Τόμας Σόρενσεν (Στοουκ)
Αμυντικοί
Ντάνιελ Άγκερ (Λίβερπουλ), Λαρς Γιάκομπσεν (Μπλάκμπερν), Πάτρικ Μτίλινγκα (Μάλαγα), Περ Κρόντλουπ (Φιορεντίνα), Σάιμον Μπουρκ Πόουλσεν (Άλκμααρ), Σάιμον Κιάερ (Παλέρμο), Γουΐλιαμ Κβιστ (Κοπεγχάγη)
Μέσοι
Κρίστιαν Πόουλσεν (Γιούβεντους), Κρίστιαν Έρικσεν (Άγιαξ), Ντάνιελ Γένσεν (Βέρντερ), Γιάκομπ Πόουλσεν & Μάρτιν Γιόργκενσεν (Άαρχους), Μίκελ Μπέκμαν (Ράντερς), Τόμας Ενεβόλτσεν (Γκρόνινγκεν), Τόμας Κάλενμπεργκ (Βόλφσμπουργκ), Ντένις Ρόμενταλ (Άγιαξ), Γέσπερ Γκρόνκιερ (Κοπεγχάγη)
Επιθετικοί
Γιον Νταλ Τόμασον (Φέγενοορντ), Νίκλας Μπέντνερ (Άρσεναλ), Σόρεν Λάρσεν (Ντούισμπουργκ)

Ιαπωνία

Τερματοφύλακες
Σέιγκο Ναραζάκι (Ναγκόγια Γκράμπους), Εϊγι Καβασίμα (Καβασάκι Φρονταλ), Γιοσικάτσου Καβαγκούτσι (Γιούμπιλο Ιβάτα)
Αμυντικοί
Γιούτζι Νακαζάβα (Γιοκοχάμα Μαρίνος), Τούλιο (Ναγκόγια Γκράμπους), Γιασουγιούκι Κόνο, Γιούτο Ναγκατόμο (Τόκιο), Ντάικι Ιβαμάσα, Ατσούντο Ουτσίντα (Κασίμα Αντλερς), Γιουϊτσι Κομάνο (Γιούμπιλο Ιβάτα)
Μέσοι
Σουνσούκε Νακαμούρα (Γιοκοχάμα Μαρίνος), Γιασουχίτο Εντο (Γκάμπα Οσάκα), Κένγκο Νακαμούρα, Γιουνίτσι Ιναμότο (Καβασάκι Φρονταλ), Γιούκι Αμπε (Ουράβα Ρεντς), Μακότο Χασέμπε (Βόλφσμπουργκ), Κεϊσούκε Χόντα (ΤΣΣΚΑ Μόσχας), Νταϊσούκε Ματσούι (Γκρενόμπλ)
Επιθετικοί
Σίνγι Οκαζάκι (Σιμίζου), Κεϊγι Ταμάντα (Ναγκόγια Γκράμπους), Γιοσίτο Οκούμπο (Βίσελ Κόμπε), Τακαγιούκι Μοριμότο (Κατάνια), Κίσο Γιάνο (Αλμπιρέξ Νιϊγκάτα)

Kαμερούν
Τερματοφύλακες
Σουλεϊμανού Χαμιντού (Καϊσέρισπορ), Καρλός Καμενί (Εσπανιόλ), Γκι Ρολάντ Γκι Ασέμπ (Βαλενσιέν)
Αμυντικοί
Μπενουά Ασού-Εκοτό & Σεμπαστιάν Μπασόνγκ (Τότεναμ), Γκαετάν Μπονγκ (Βαλενσιέν), Ορεγιέν Σεντιού (Λιλ), Γκερεμί Νιτάπ (Ανκαραγκιουτσού), Στεφάν Μπιά (Μαρσέιγ), Νικολά Νκουλού (Μονακό), Ριγκομπέρτ Σονγκ (Τράμπζονσπορ)
Μέσοι
Εγιόνγκ Ενό (Άγιαξ), Ζαν Μακούν (Λιόν), Ζορζ Μαντέκ (Καϊζερσλάουτερν), Ζοέλ Ματίπ (Σάλκε), Λαντρί Νγκουεμό (Σέλτικ), Αλεξάντρ Σονγκ (Άρσεναλ), Ακίλ Εμανά (Μπέτις)
Επιθετικοί
Βινσέντ Αμπουμπακάρ (Κοτόν Σπορτ), Ερίκ Τσουπό-Μοτίνγκ (Νυρεμβέργη), Σαμουέλ Ετο'ό (Ίντερ), Μοχαμαντού Ιντρισού (Φράιμπουργκ), Ακίλ Ουεμπό (Μαγιόρκα)

Group F

Ιταλία

Τερματοφύλακες
Τζανλουΐτζι Μπουφόν (Γιουβέντους), Μόργκαν Ντε Σάνκτις (Νάπολι), Φεντερίκο Μακέτι (Κάλιαρι)
Αμυντικοί
Σαλβατόρε Μποκέτι & Ντομένικο Κρίσιτο (Τζένοα), Λεονάρντο Μπονούτσι (Μπάρι), Φάμπιο Καναβάρο, Τζόρτζιο Κιελίνι (Γιουβέντους), Κρίστιαν Μάτζο (Νάπολι), Τζανλούκα Τζαμπρότα (Μίλαν)
Μέσοι
Μάουρο Καμορανέσι & Κλαούντιο Μαρκίζιο (Γιουβέντους), Τζενάρο Γκατούζο & Αντρέα Πίρλο (Μίλαν), Ντανιέλε Ντε Ρόσι (Ρόμα), Ρικάρντο Μοντολίβο (Φιορεντίνα), Άντζελο Παλόμπο (Σαμπντόρια), Σιμόνε Πέπε (Ουντινέζε)
Επιθετικοί
Αντόνιο Ντι Νατάλε (Ουντινέζε), Αλμπέρτο Τζιλαρντίνο (Φιορεντίνα), Βιντσέντζο Ιακουΐντα (Γιουβέντους), Τζαμπάολο Πατσίνι (Σαμπντόρια), Φάμπιο Κουαλιαρέλα (Νάπολι)

Παραγουάη

Τερματοφύλακες
Χούστο Βιγιάρ (Βαγιαδολίδ), Άλντο Μπομπαντίγια (Ιντεπεντιέντε Μεντεγίν), Ντιέγκο Μπαρέτο (Σέρο Πορτένιο)
Αμυντικοί
Ντένις Κανίσα (Λεόν), Πάουλο Ντα Σίλβα (Σάντερλαντ), Κλαούντιο Μορέλ Ροντρίγκες (Μπόκα Τζούνιορς), Χούλιο Σέσαρ Κάσερες (Ατλέτικο Μινέιρο), Νταρίο Βερόν (Πούμας), Ορεγιάνο Τόρες (Σαν Λορένσο), Αντολίν Αλκαράς (Μπριζ)
Μέσοι
Κάρλος Μπονέτ (Ολίμπια), Έντγκαρ Μπαρέτο (Αταλάντα), Κριστιάν Ριβέρος (Κρους Ασούλ), Χονάταν Σαντάνα (Βόλφσμπουργκ), Βίκτορ Κάσερες (Λιμπερτάδ), Ενρίκε Βέρα (Λίγκα ντε Κίτο), Νέστορ Ορτιγκόσα (Αρχεντίνος Τζούνιορς)
Επιθετικοί
Ρόκε Σάντα Κρους (Μάν. Σίτι), Νέλσον Αέδο Βαλντές & Λούκας Μπάριος (Ντόρτμουντ), Όσκαρ Καρντόσο (Μπενφίκα), Έντγκαρ Μπενίτες (Πατσούκα), Ροδόλφο Γκαμάρα (Λιμπερτάδ)

Νέα Ζηλανδία

Τερματοφύλακες
Μαρκ Πάστον (Γουέλινγκτον Φίνιξ), Γκλεν Μος (Μέλμπουρν Βίκτορι), Τζέιμς Μπάναταϊν (Τιμ Γουέλινγκτον)
Αμυντικοί
Ιβάν Βίτσελιχ (Όκλαντ Σίτι), Ράιαν Νέλσεν (Μπλάκμπερν), Τόνι Λόκχεντ & Μπεν Σίγκμουντ (Γουέλινγκτον Φίνιξ), Άντριου Μπόιενς (Νιου Γιορκ Ρεντ Μπουλς), Τόμι Σμιθ (Ίπσουϊτς), Γουΐνστον Ρέιντ (Μίντιλαντ)
Μέσοι
Σάιμον Έλιοτ (ελεύθερος), Λέο Μπέρτος & Τιμ Μπράουν (Γουέλινγκτον Φίνιξ), Ντέιβιντ Μάλινγκαν (ελεύθερος), Τζέρεμι Κρίστι (Τάμπα Μπέι), Τζέρεμι Μπρόκι (Νιούκαστλ Τζετς), Άντι Μπάρον (Τιμ Γουέλινγκτον), Μάικλ ΜακΚλίνχεϊ (Μάδεργουελ), Άαρον Κλάφαμ (Κάντεμπουρι Γιουνάιτεντ)
Επιθετικοί
Κρις Κίλεν (Μίντλεσμπρο), Σέιν Σμελτζ (Γκολντ Κόουστ Γιουνάιτεντ), Κρις Γουντ (Γουέστ Μπρομ), Ρόρι Φάλον (Πλίμουθ)

Σλοβακία

Τερματοφύλακες
Γιαν Μούτσα (Λέγκια Βαρσοβίας), Ντούσαν Κούτσιακ (Βασλούι), Ντούσαν Πέρνις (Νταντί Γιουνάιτεντ)
Αμυντικοί
Ράντοσλαβ Ζάμπαβνικ (Μάιντζ), Μάρεκ Τσεχ (Γουέστ Μπρομ), Μάρτιν Πέτρας (Τσεζένα), Μάρτιν Σκρτελ (Λίβερπουλ), Γιαν Ντούριτσα (Ανόβερο), Πέτερ Πέκαρικ (Βόλφσμπουργκ), Κόρνελ Σαλάτα (Σλόβαν Μπρατισλάβα)
Μέσοι
Μάρεκ Χάμσικ (Νάπολι), Μάρεκ Σαπάρα (Ανκαραγκιουτσού), Γιαν Κόζακ (Τιμισοάρα), Ζντένο Στρμπα (Ξάνθη), Μίροσλαβ Στοχ (Τβέντε), Κάμιλ Κόπουνεκ (Σπάρτακ Τρνάβα), Βλάντιμιρ Βάις (Μπόλτον), Γιουράι Κούτσκα (Σπάρτα Πράγας)
Επιθετικοί
Ρόμπερτ Βίτεκ (Ανκαραγκιουτσού), Φίλιπ Χολότσκο (Μπεσικτάς), Στάνισλαβ Σέστακ (Μπόχουμ), Μάρτιν Γιακούμπκο (Σατούρν), Έρικ Γέντρικσεν (Σάλκε)

Group G

Βραζιλία

Τερματοφύλακες
Ζούλιο Σέζαρ (Ίντερ), Ντόνι (Ρόμα), Εουρέλιο Γκόμες (Τότεναμ)
Αμυντικοί
Μάικον & Λούσιο (Ίντερ), Ζουάν (Ρόμα), Μπάστος (Λιόν), Ντάνι Άλβες (Μπαρτσελόνα), Λουϊζάο (Μπενφίκα), Τιάγκο Σίλβα (Μίλαν), Ζιλμπέρτο (Κρουζέιρο)
Μέσοι
Φελίπε Μέλο (Γιουβέντους), Ραμίρες (Μπενφίκα), Ζιλμπέρτο Σίλβα (Παναθηναϊκός), Κακά (Ρεάλ), Ζοσουέ (Βολφσμπουργκ), Ελάνο (Γαλατάσατάι), Ζούλιο Μπαπτίστα (Ρόμα), Κλέμπερσον (Φλαμένγκο)
Επιθετικοί
Ρομπίνιο (Σάντος / Μάν. Σίτι), Λουΐς Φαμπιάνο (Σεβίλλη), Νιλμάρ (Βιγιαρεάλ), Γκραφίτε (Βόλφσμπουργκ)

Β. Κορέα

Τερματοφύλακες
Ρι Μιόνγκ-Γκουκ (Πιόνγκιανγκ Σίτι), Κιμ Μιόνγκ-Γκιλ (Άμροκγκανγκ)
Αμυντικοί
Τσα Γιονγκ-Χιόκ, Πακ Τσολ-Γιν & Πακ Ναμ-Τσολ (Άμροκγκανγκ), Ρι Γιουν-Ιλ, Πακ Σουνγκ-Χιόκ (Σομπεάκσου), Ρι Κουάνγκ-Τσον, Ναμ Σονγκ-Τσολ & Γι Γιουν-Ναμ (Έιπριλ 25), Ρι Κουάνγκ-Χιόκ (Κιονγκόνγκοπ)
Μέσοι
Μουν Ιν-Γκουκ & Πακ Ναμ-Τσολ (Έιπριλ 25), Κιμ Γιονγκ-Γιουν & Ρι Τσολ-Μιόνγκ (Πιόνγκιανγκ Σίτι), Κιμ Κιόνγκ-Ιλ (Ριμιόνγκσου), Αν Γιονγκ-Χακ (Ομίγια Αρντίγια)
Επιθετικοί
Χονγκ Γιονγκ-Γιο (Ροστόβ), Αν Τσολ-Χιόκ, Τσόε Κουμ-Τσολ (Ριμιόνγκσου), Γιονγκ Τάε-Σε (Καβασάκι Φροντάλε), Κιμ Κουμ-Ιλ (Έιπριλ 25), Κιμ Μιόνγκ-Ουόν (Άμροκγκανγκ)

Ακτή Ελεφαντοστού

Τερματοφύλακες
Μπουμπακάρ Μπαρί (Λόκερεν), Ντανιέλ Γεμποά (Ασέκ Μιμοσάς), Αριστίντ Ζογκμπό (Μακάμπι Νετάνια)
Αμυντικοί
Σουλεϊμάν Μπαμπά (Χιμπέρνιαν), Αρτούρ Μποκά (Στουτγκάρδη), Εμανουέλ Εμπουέ (Άρσεναλ), Σιακά Τιενέ & Μπενζαμίν Ανγκουά (Βαλενσιέν), Κολό Τουρέ (Μάντσεστερ Σίτι), Στιβ Γκοχουρί (Γουΐγκαν)
Μέσοι
Γκι Ντεμέλ (Αμβούργο), Ρομαρίκ & Ντιντιέ Ζοκορά (Σεβίλλη), Τσεΐκ Τιοτέ (Τβέντε), Γιαγιά Τουρέ (Μπαρτσελόνα), Ζαν-Ζακ Γκοσό (Μονακό), Εμανουέλ Κονέ (Ιντερνασιονάλ Κουρτέα ντε Άργκες), Καντέρ Κεϊτά (Γαλατάσαράι)
Επιθετικοί
Αρουνά Ντιντάν (Λανς), Σεϊντού Ντουμπιά (Γιουνγκ Μπόις), Ντιντιέ Ντρογκμπά & Σαλομόν Καλού (Τσέλσι), Ζερβινιό (Λιλ)

Πορτογαλία

Τερματοφύλακες
Εντουάρντο (Μπράγκα), Ντάνι Φερνάντες (Ηρακλής), Μπέτο (Πόρτο)
Αμυντικοί
Μιγκέλ (Βαλένθια), Ρικάρντο Κόστα (Λιλ), Πάουλο Φερέιρα & Ρικάρντο Καρβάλιο (Τσέλσι), Μπρούνο Άλβες & Ρολάντο (Πόρτο), Πέπε (Ρεάλ)
Μέσοι
Φάμπιο Κοεντράο (Μπενφίκα), Ντούντα (Μάλαγα), Πέδρο Μέντες & Μιγκέλ Βελόσο (Σπόρτινγκ), Τιάγκο Μέντες (Γιουβέντους), Ντέκο (Τσέλσι), Ραούλ Μεϊρέλες (Πόρτο), Σιμάο Σαμπρόσα (Ατλέτικο), Ντάνι (Ζενίτ), Νάνι (Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ)
Επιθετικοί
Κριστιάνο Ρονάλντο (Ρεάλ Μαδρίτης), Λίεντσον (Σπόρτινγκ), Ούγκο Αλμέιδα (Βέρντερ)

Group Η

Ισπανία

Τερματοφύλακες
Ίκερ Κασίγιας (Ρεάλ), Νταβίντ Ντε Χέα (Ατλέτικο), Βίκτορ Βαλντές (Μπαρτσελόνα) Αμυντικοί
Ραούλ Αλμπιόλ, Άλβαρο Αρμπελόα & Σέρχιο Ράμος (Ρεάλ), Χοάν Καπντεβίλα (Βιγιαρεάλ), Κάρλος Μαρτσένα (Βαλένθια), Ζεράρ Πικέ & Κάρλες Πουγιόλ (Μπαρτσελόνα)
Μέσοι
Τσάμπι Αλόνσο (Ρεάλ), Σέρχι Μπούσκετς, Τσάβι, Αντρές Ινιέστα & Πέδρο (Μπαρτσελόνα), Σεσκ Φάμπρεγκας (Άρσεναλ), Χαβιέρ Μαρτίνεθ (Μπιλμπάο), Νταβίντ Σίλβα & Χουάν Μανουέλ Μάτα (Βαλένθια), Χεσούς Νάβας (Σεβίλλη)
Επιθετικοί
Φερνάντο Τόρες (Λίβερπουλ), Νταβίντ Βίγια (Βαλένθια), Φερνάντο Γιορέντε (Μπιλμπάο)

Ελβετία

Τερματοφύλακες
Ντιέγκο Μπενάλιο (Βόλφσμπουργκ), Τζόνι Λεόνι (Ζυρίχη), Μάρκο Βέλφλι (Γιουνγκ Μπόις)
Αμυντικοί
Μάριο Έγκιμαν (Ανόβερο), Στέφαν Γκρίχτινγκ (Οσέρ), Στέφαν Λίχτσταϊνερ (Λάτσιο), Φιλίπ Σεντέρος (Άρσεναλ), Λουντοβίκ Μανίν (Ζυρίχη), Στιβ Βον Μπέργκεν (Χέρτα), Ρέτο Τζίγκλερ (Σαμπντόρια)
Μέσοι
Τρανκουΐλο Μπαρνέτα (Λεβερκούζεν), Βαλόν Μπεχράμι (Γουέστ Χαμ), Ζέλσον Φερνάντες (Σεντ-Ετιέν), Μπέντζαμιν Χούγκελ & Χένταρ Σακίρι (Βασιλεία), Γκιοκχάν Ινλέρ (Ουντινέζε), Μάρκο Πανταλίνο (Σαμπντόρια), Πίρμιν Σβέγκλερ (Φρανκφούρτη), Χακάν Γιακίν (Λουκέρνη)
Επιθετικοί
Ερέν Ντερτιγιόκ (Λεβερκούζεν), Αλεξάντερ Φράι (Βασιλεία), Μπλέιζ Νκουφό (Τβέντε), Άλμπερτ Μπουνιάκου (Νυρεμβέργη)

Ονδούρα

Τερματοφύλακες
Ρικάρντο Κανάλες (Μοτάγκουα), Ντόνις Εσκόμπερ & Νοέλ Βαγιαδάρες (Ολίμπια)
Αμυντικοί
Μέινορ Φιγκερόα (Γουίγκαν), Βίκτορ Μπερνάρντες (Άντερλεχτ), Όσμαν Τσάβες (Πλατένσε), Μαουρίσιο Σαμπιγιόν (Χανγκζού Νάμπελ Γκρίνταουν), Όσκαρ Μπόνιεκ Γκαρσία & Τζόνι Παλάσιος (Ολίμπια), Εμίλιο Ισαγκίρε & Σέρχιο Μεντόσα (Μοτάγκουα)
Μέσοι
Αμάδο Γκεβάρα (Μοτάγκουα), Ντανίλο Τούρσιος & Ραμόν Νούνιες (Ολίμπια), Ουίλσον Παλάσιος (Τότεναμ), Χέντρι Τόμας (Γουίγκαν), Έντγκαρ Άλβαρες (Μπάρι), Χούλιο Σέσαρ ντε Λεόν (Τορίνο), Ρότζερ Εσπινόσα (Κάνσας Σίτι Ουίζαρντς)
Επιθετικοί
Κάρλος Παβόν (Ρεάλ Εσπάνια), Τζόρτζι Ουέλκαμ (Μοτάγκουα), Νταβίντ Σουάσο (Τζένοα), Βάλτερ Μαρτίνες (Μαρατόν)

Χιλή

Τερματοφύλακες
Κλαούντιο Μπράβο (Ρεάλ Σοσιεδάδ), Μιγκέλ Πίντο (Ουνιβερσιδάδ ντε Τσίλε), Λουίς Μαρίν (Ουνιόν Εσπανιόλα)
Αμυντικοί
Πάμπλο Κοντρέρας (ΠΑΟΚ), Ισμαέλ Φουέντες & Βάλντο Πόνσε (Ουνιβερσιδάδ Κατόλικα), Μαουρίσιο Ίσλα (Ουντινέζε), Γκάρι Μεντέλ (Μπόκα), Γκονσάλο Χάρα (Γουέστ Μπρόμ)
Μέσοι
Ροντρίγκο Μίγιαρ (Κόλο-Κόλο), Κάρλος Καρμόνα (Ρετζίνα), Μάρκο Εστράδα (Ουνιβερσιδάδ ντε Τσίλε), Ματίας Φερνάντες (Σπόρτινγκ Λισαβόνας), Γκονσάλο Φιέρο (Φλαμένγκο), Ροντρίγκο Τέγιο (Μπεσικτάς), Χόρχε Βαλντίβια (Αλ-Αϊν), Αρτούρο Βιντάλ (Μπάγερ Λεβερκούζεν), Μαρκ Γκονσάλες (ΤΣΣΚΑ Μόσχας)
Επιθετικοί
Χεάν Μπεουσεχούρ (Αμέρικα), Φαμπιάν Ορεγιάνα (Χέρεθ), Εστέμπαν Παρέδες (Κόλο-Κόλο), Αλέξις Σάντσες (Ουντινέζε), Ουμπέρτο Σουάσο (Σαραγόσα)

Η ιστορία των Βραβείων Όσκαρ

από την Γεωργία Τσιώρου

Εκατομμύρια άνθρωποι καθηλώνονται κάθε χρόνο μπροστά στους τηλεοπτικούς δέκτες τους, για να παρακολουθήσουν την τελετή απονομής των διάσημων βραβείων Όσκαρ. Κάθε έτος η αναμετάδοση είναι πολύωρη και αρκετά κουραστική, η παραγωγή δεν επιφυλάσσει ιδιαίτερες εκπλήξεις, οι λόγοι των βραβευθέντων είναι επαναλαμβανόμενοι, η συγκίνηση διάχυτη, οι ευχαριστίες -μετά δακρύων συχνά- δεν έχουν τίποτα καινούργιο να πουν, και η πασαρέλα των διάσημων προσκεκλημένων αναμενόμενα εντυπωσιακή. Παρά ταύτα, η θεαματικότητα της τελετής απονομής είναι τεράστια και σύσσωμο το φιλοθεάμον κοινό ανανεώνει το ραντεβού του με τα Όσκαρ για την ερχόμενη χρονιά.

Όλα ξεκίνησαν όταν o ιδιοκτήτης της εταιρίας Metro Goldwyn Mayer (MGM) και αδιαμφισβήτητο αφεντικό της μέχρι τότε μικρής κινηματογραφικής βιομηχανίας, Λούις Μπ. Μάγερ, στην προσπάθειά του να αντιδράσει στις φήμες περί ανηθικότητας των κινηματογραφικών κυκλωμάτων, τις οποίες διέδιδαν τοπικά συνδικάτα και θρησκευτικές οργανώσεις, θέλησε να συσπειρώσει τους ανθρώπους που δραστηριοποιούνταν στη βιομηχανία του Χόλιγουντ.

Η Ακαδημία Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών δημιουργήθηκε το 1927, μετά από ένα δείπνο σε κεντρικό ξενοδοχείο, με στόχο να μεσολαβεί στις εργατικές διαφορές. Η αρχική σύνθεσή της περιελάμβανε 231 επαγγελματίες και από τους πέντε κλάδους του χώρου (ηθοποιοί, σκηνοθέτες, συγγραφείς, τεχνικοί και παραγωγοί). Ο Μάγερ επέβλεπε προσωπικά την επιλογή των μελών της Ακαδημίας, η δραστηριότητα της οποίας πολύ σύντομα επικεντρώθηκε στα κινηματογραφικά πράγματα. Αρχικώς, τα μέλη της Αμερικανικής ψήφιζαν το συνάδελφο της αρεσκείας τους και η τελική απόφαση για τους νικητές περνούσε από το Κεντρικό Συμβούλιο Κρίσεων. Τα αποτελέσματα δίνονταν στις εφημερίδες για δημοσίευση στις 11 π.μ. τη μέρα των βραβείων. Αλλά το 1940, η εφημερίδα «Los Angeles Times» ανακοίνωνε τους νικητές στην έκδοση των 8:45. Την επόμενη χρονιά υιοθετήθηκε και διατηρείται έως σήμερα το σύστημα του κλειστού φακέλου και η πασίγνωστη φράση: «And the Οscar goes to...».

Τα πρώτα βραβεία δόθηκαν στις 16 Μαΐου του 1929, σε μια κλειστή τελετή 250 ατόμων στο Blossom Room του ξενοδοχείου Roosevelt στο Χόλιγουντ, για ταινίες της περιόδου 1927 - 1928. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον δεν υπήρχες, καθώς οι νικητές ήταν γνωστοί από τις 18 Φεβρουαρίου, με την ανακοίνωση της θέσπισης των βραβείων. Η πρώτη ομιλούσα ταινία «The Jazz Singer» αποφασίστηκε ότι δεν έπρεπε να συναγωνιστεί τις άλλες, και της δόθηκε ειδικό αγαλματίδιο. Ένα τέτοιο πήρε και ο Τσάρλι Τσάπλιν, μιας και δεν κατάφερε να αποσπάσει ούτε ένα βραβείο στις κατηγορίες σκηνοθεσίας, κωμωδίας, ερμηνείας και σεναρίου, για την ταινία του «Το Τσίρκο».

Για την ιστορία, το πρώτο Όσκαρ καλύτερης ταινίας πήγε στο πολεμικό δράμα «Wings», που κέρδισε και τα εφέ. Ίσως μεγαλύτερος νικητής, η ταινία «7th Heaven», που απέσπασε τα βραβεία σκηνοθεσίας (Φράνκ Μπόρζειτζ), Σεναρίου και Γυναικείας Ερμηνείας (Τζάνετ Γκέινορ). Το Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου απονεμήθηκε στον Έμιλ Γιάνινγκς για το «Τhe Last Command», ο οποίος παρέλαβε το βραβείο του στη Γερμανία.

Η τελετή αναμεταδόθηκε για πρώτη φορά ραδιοφωνικά το 1930 και τηλεοπτικά 23 χρόνια αργότερα, οπότε άρχισε πλέον να γίνεται ένα εξαιρετικά δημοφιλές χάπενινγκ. Η ονομασία «Όσκαρ» πρωτοχρησιμοποιήθηκε το 1939. Για την πατρότητά της ερίζουν η Μπέτυ Ντέιβις, ο Σίντνεϊ Σκάλσκι και η βιβλιοθηκάριος της Ακαδημίας Μαργκαρετ Χέρικ... «Καλέ αυτός είναι φτυστός ο θειος μου, ο Όσκαρ» φέρεται να αναφώνησε όταν είδε το επίχρυσο αγαλματίδιο, το οποίο σχεδιάστηκε από τον Σέντρικ Γκίμπονς, αρχισχεδιαστή τότε της MGM.

Σήμερα, η Ακαδημία αριθμεί 5.607 μέλη, τα οποία ξεχωρίζουν με την ψήφο τους τούς καλύτερους καλλιτέχνες της χρονιάς. Και όσο κι αν πολλοί έχουν αντιρρήσεις για τις επιλογές της Ακαδημίας, αφού συχνά δεν συμπλέουν με τα γούστα και τις επιλογές του κοινού, κάθε αμερικανός καλλιτέχνης επιθυμεί το Όσκαρ ως ανώτατη αναγνώριση της προσφοράς και των ικανοτήτων του στον τομέα του, και οι θεατές παρακολουθούν τουλάχιστον με ενδιαφέρον τις αποφάνσεις της Ακαδημίας.

Τα Όσκαρ, με όλη τη μυθολογία που τα συνοδεύει, έχουν επιτύχει να απογειώσουν το μαζικό ενδιαφέρον για τον κινηματογράφο, τις ταινίες και όλον αυτόν το λαμπερό κόσμο που προβάλλει μέσα από τις σκοτεινές αίθουσες.

Οι ταινίες που έχουν βραβευτεί με όσκαρ καλύτερης ταινίας:

1990 Driving Miss Daisy
1991 Dances with Wolves
1992 The Silence of the Lambs
1993 Unforgiven
1994 Schindler's List
1995 Forrest Gump
1996 Braveheart
1997 The English Patient
1998 Titanic
1999 Shakespeare in Love
2000 American Beauty
2001 Gladiator
2002 A Beautiful Mind
2003 Chicago
2004 The Lord of the Rings:The Return of the King
2005 Million Dollar Baby
2006 Crash
2007 The Departed
2008 No Country for Old Men
2009 Slumdog Millionaire
2010 The Hurt Locker

Ποιες αλλαγές θα ισχύσουν από τον Σεπτέμβριο στα σχολεία

Τις αλλαγές που θα ισχύσουν από τον Σεπτέμβριο στα σχολεία παρουσίασε η υπουργός Παιδείας Αννα Διαμαντοπούλου. Όπως είπε, κεντρικό σύνθημα και πυρήνας όλων των επερχόμενων αλλαγών είναι «Πρώτα ο μαθητής».

Οι αλλαγές, είπε η υπουργός, αρχίζουν από τον εξορθολογισμό της ύλης. Επισήμανε τον όγκο που υπάρχει στα βιβλία δημοτικού και γυμνασίου, τον προβληματικό τρόπο παρουσίασης, την επικάλυψη από μάθημα σε μάθημα και από τάξη σε τάξη. Όλα αυτά επιβάλουν την περικοπή καταρχήν στα θετικά μαθήματα, όπως Μαθηματικά, Φυσική, Χημεία, Γεωγραφία, Βιολογία, Πληροφορική και Τεχνολογία. Η περικοπή θα γίνει από την ε' τάξη του δημοτικού και θα συνεχιστεί ως την γ' λυκείου, όπου εκεί όμως θα είναι περιορισμένη.

Χαρακτηριστικά η υπουργός επισήμανε: «Πολλά μαθήματα, και ιδιαίτερα τα θετικά, τα οποία από πολλούς μαθητές θεωρούνται και ιδιαιτέρως δύσκολα, είναι υπερφορτωμένα σε ύλη. Σε πολλά σημεία η ύλη είναι δυσνόητη για το νοητικό επίπεδο ανάπτυξης των μαθητών στις συγκεκριμένες ηλικίες που διδάσκονται, ενώ επίσης χαρακτηρίζονται άλλοτε από σημαντικό βαθμό αλληλοεπικαλύψεων και άλλοτε από κακό χρονισμό ανάμεσα σε επιμέρους μαθήματα. Για την επίτευξη καλύτερων αποτελεσμάτων στην εκπαιδευτική διαδικασία προτείνεται η ελάφρυνση της ύλης μέσω περικοπών με σαφή παιδαγωγικά κριτήρια και ο συντονισμός της ύλης διαφορετικών μαθημάτων».

Συγχρόνως, το υπουργείο Παιδείας αποφάσισε να προχωρήσει στα 800 μεγαλύτερα ολοήμερα σχολεία σε πιλοτική βάση νέο ενιαίο αναμορφωμένο πρόγραμμα. Έτσι, το εβδομαδιαίο υποχρεωτικό πρόγραμμα του σχολείου τροποποιείται και αυξάνεται κατά δέκα ώρες στις τάξεις α' και β', κατά πέντε στις τάξεις γ' και δ' και κατά τρεις στις τάξεις ε' και στ'. Επίσης, ενισχύεται η διδασκαλία γλώσσας, μαθηματικών, πληροφορικής, φυσικής αγωγής, αισθητικής και αγωγής υγείας. Στο προτεινόμενο πρόγραμμα της προαιρετικής ζώνης δεν υπάρχουν υποχρεωτικά μαθήματα.