Τετάρτη, 10 Νοεμβρίου 2010

Θανάσιμα επικίνδυνος ο έρωτας στο Ιράν


Φυλακές, βασανιστήρια, βιασμοί και εξορία.
Σε αυτές τις τέσσερις εφιαλτικές λέξεις συνοψίζεται η ιστορία της Λέιλα και του Παρχάμ, δύο νεαρών φοιτητών που είχαν την ατυχία να ερωτευθούν στο σημερινό Ιράν.

Στη χώρα όπου ο έρωτας είναι θανάσιμα επικίνδυνος. Τον Οκτώβριο το ζευγάρι ενώθηκε με τα δεσμά του γάμου στην Τουρκία, στο ληξιαρχείο μιας μικρής επαρχιακής πόλης. Μοιάζει με το ευτυχισμένο τέλος μιας αληθινής ιστορίας αγάπης. Μόνο που σε αυτή την περίπτωση η «ηρωίδα» νίκησε μεν τους «κακούς», αλλά δεν μπορεί να νικήσει και τους δαίμονες που στοιχειώνουν την καθημερινότητά της: υποφέρει από κατάθλιψη, η μυρωδιά του μέικαπ την αρρωσταίνει και τρέμει τους εφιάλτες που εισβάλλουν στο μυαλό της κάθε φορά που κλείνει τα μάτια της.

Πριν από οκτώ μήνες στην ιρανική πόλη Σιράζ η 30χρονη Λέιλα απήχθη, βασανίστηκε και βιάστηκε από πέντε άνδρες. Η ίδια πιστεύει ότι ανήκαν στη μυστική αστυνομία του Ιράν. Το «αμάρτημά» της ήταν ότι διατηρούσε σχέση με τον 24χρονο αντικαθεστωτικό Παρχάμ.
Και τα δύο ονόματα είναι πλαστά· τα επέλεξαν οι ίδιοι για να μιλήσουν στη βρετανική εφημερίδα «Τhe Τimes» από ένα άσυλο προσφύγων στην Κωνσταντινούπολη, επειδή ο πατέρας της γυναίκας δεν γνωρίζει ακόμη τι της συνέβη. «Είναι πολύ συντηρητικός. Θα καταστραφεί αν το μάθει» εξηγεί η Λέιλα.

Μερικές εβδομάδες πριν από την απαγωγή της Λέιλα ο Παρχάμ είχε καταφύγει στη γειτονική Τουρκία προκειμένου να γλιτώσει τη φυλάκιση για τη συμμετοχή του στις αντικυβερνητικές διαδηλώσεις που ακολούθησαν τις αμφισβητούμενες προεδρικές εκλογές τον Ιούνιο του 2009.
Η Τουρκία είναι συνήθης προορισμός για τους αντιφρονούντες του Ιράν. Κάποιοι πληρώνουν τεράστια ποσά σε κυκλώματα λαθρεμπόρων προκειμένου να φύγουν από το Ιράν, κάποιοι άλλοι φθάνουν ως τα σύνορα με την Τουρκία ελπίζοντας για το καλύτερο: είναι μία από τις ελάχιστες χώρες που δεν απαιτεί βίζα εισόδου από τους ιρανούς πολίτες.

Ο Παρχάμ γνώρισε τη Λέιλα πριν από δύο χρόνια στο Ισφαχάν, όπου σπούδαζαν. Και οι δύο ανήκαν στο φιλελεύθερο φοιτητικό κίνημα του Ιράν και αγωνίζονταν κατά των καταπιεστικών επιταγών του καθεστώτος. Τα κοινά ενδιαφέροντα και η αγάπη τους για τη ροκ μουσική σύντομα εξελίχθηκαν σε έναν δυνατό έρωτα και οι δύο νέοι αρραβωνιάστηκαν.
Οταν ο Παρχάμ αναγκάστηκε να διαφύγει στην Τουρκία, η Λέιλα βρέθηκε στο στόχαστρο των ιρανικών αρχών. Καθ΄ οδόν προς το πανεπιστήμιό της η γυναίκα απήχθη από πέντε άνδρες, οι οποίοι με την απειλή όπλου την οδήγησαν σε ένα κτίριο. Εκεί της φόρεσαν μέικαπ και τη βίασαν ομαδικά. Την ξυλοκόπησαν, ούρησαν στο στόμα της, την υποχρέωσαν να καταπιεί τον εμετό της, την κακοποίησαν σεξουαλικά με ένα κατσαβίδι και τη μαχαίρωσαν στο πόδι.

Οι άνδρες, οι οποίοι βιντεοσκοπούσαν τις πράξεις τους με κάμερα, απαιτούσαν να μάθουν πού βρισκόταν ο Παρχάμ. Η Λέιλα κατάλαβε ότι παρακολουθούσαν τις συνομιλίες της όταν της αποκάλυψαν λεπτομέρειες από τις συζητήσεις της μαζί του. Τη βασάνιζαν για δύο ημέρες προτού την πετάξουν δεμένη στην άκρη ενός δρόμου, όπου εντοπίστηκε από περαστικούς.

Για τέσσερις μήνες μετά τον βιασμό η Λέιλα διέκοψε κάθε επικοινωνία με τον Παρχάμ. Δύο φορές προσπάθησε να αυτοκτονήσει. Δεχόταν συνεχώς απειλητικά τηλεφωνήματα, τα οποία συνέχισαν και αφού άλλαξε τον αριθμό του τηλεφώνου της. Ο αδελφός της τελικά την έπεισε να πει στον Παρχάμ όσα της συνέβησαν. «Ηθελα να βρω αυτούς τους ανθρώπους και να τους σκοτώσω. Αισθανόμουν υπεύθυνος επειδή είχα φύγει από το Ιράν και ήταν εξαιτίας μου που της έκαναν αυτά τα πράγματα» είπε ο νεαρός.

Πριν από δύο μήνες η Λέιλα και η οικογένειά της ζήτησαν άσυλο στην Τουρκία. «Υπάρχουν χιλιάδες άνθρωποι σαν εμένα στο Ιράν που δεν μπορούν να μιλήσουν γι΄ αυτόν τον πόνο.Αλλά εγώ έχω την ευκαιρία και πρέπει να μιλήσω γι΄ αυτό» λέει σήμερα η νεαρή γυναίκα. Με το πρόσωπό της πάντα γυρισμένο αντίθετα από τον φωτογραφικό φακό.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου